ايله بر ترخيصاتِ عموميه شنلگى گورويور. هم تكبير و تهليل ايله مسرورانه أخذِ عسكر ايچون بر طاول، بر موزيقه سسى ايشيدييور. أوّلكى بدبختڭ هم كندى، هم عموم خلقڭ ألمى ايله متألّم اولماسنه بدل؛ شو بختيار، هم كندى، هم عموم خلقڭ سرورى ايله مسرور و مفرّح اولور. هم گوزلجه بر تجارت ألنه گچر، اللّٰهه شكر ايدر. صوڭره دونر، اوتهكى آدمه راست گلير. حالنى آڭلار. اوڭا دير: «ياهو سن ديوانه اولمشسڭ. باطنڭدهكى چركينلكلر، ظاهريڭه عكس ايتمش اولمالى كه، گولمگى آغلامق، ترخيصاتى صويمق و تالان ايتمك توهّم ايتمشسڭ. عقلڭى باشڭه آل، قلبڭى تميزله. تا، شو مصيبتلى پرده سنڭ نظرڭدن قالقسين، حقيقتى گورهبيلهسڭ. زيرا نهايت درجهده عادل، مرحمتكار، رعيتپرور، مقتدر، إنتظامپرور، مشفق بر مَلِكڭ مملكتى، هم بو درجه گوز اوڭنده آثارِ ترقّيات و كمالات گوسترن بر مملكت، سنڭ وهمڭڭ گوسترديگى صورتده اولاماز.» صوڭره او بدبختڭ عقلى باشنه گلير، ندامت ايدر. «أوت، بن عشرتدن ديوانه اولمشدم. اللّٰه سندن راضى اولسون كه، جهنّمى بر حالتدن بنى قورتاردڭ.» دير.
أى نفسم! بيل كه: أوّلكى آدم كافردر ويا فاسقِ غافلدر. شو دنيا، اونڭ نظرنده بر ماتمخانۀِ عموميهدر. بتون ذىحيات، فراق و زوال سيللهسيله آغلايان يتيملردر. حيوان و إنسان ايسه؛ أجل پنچهسيله پارچهلانان كيمسهسز باشى بوزوقلردر. طاغلر و دڭزلر گبى بيوك موجودات، روحسز، مدهش جنازهلر حكمندهدرلر. داها بونڭ گبى چوق أليم، أزيجى، دهشتلى أوهام، كفرندن و ضلالتندن نشئت ايدوب، اونى معنًا تعذيب ايدر. ديگر آدم ايسه؛ مؤمندر. جنابِ خالقى طانير، تصديق ايدر. اونڭ نظرنده شو دنيا، بر ذكرخانۀِ رحمٰن، بر تعليمگاهِ بشر و حيوان و بر ميدانِ إمتحانِ إنس و جاندر. بتون وفياتِ حيوانيه و إنسانيه ايسه؛ ترخيصاتدر. وظيفۀِ حياتنى بيتيرنلر، بو دارِ فانيدن، معنًا مسرورانه،