بو دارِ إمتحان اولان دنيانڭ بتون بتون قپانمسنى إخطار ايله قهّارِ ذو الجلالڭ جلاللى تصرّفاتنى إعلان ايدر.
گيجه وقتى ايسه، هم قيشى، هم قبرى، هم عالمِ برزخى إفهام ايله، روحِ بشر رحمتِ رحمانه نه درجه محتاج اولديغنى إنسانه خاطرلاتير. و گيجهده تهجّد ايسه، قبر گيجهسنده و برزخ قراڭلغنده نه قدر لزوملى بر ايشيق اولديغنى بيلديرر، ايقاظ ايدر و بتون بو إنقلابات ايچنده جنابِ منعمِ حقيقينڭ نهايتسز نعمتلرينى إخطار ايله نه درجه حمد و ثنايه مستحق اولديغنى إعلان ايدر.
ايكنجى صباح ايسه، صباحِ حشرى إخطار ايدر. أوت شو گيجهنڭ صباحى و شو قيشڭ بهارى، نه قدر معقول و لازم و قطعى ايسه، حشرڭ صباحى ده، برزخڭ بهارى ده او قطعيتدهدر.
ديمك بو بش وقتڭ هر برى، بر مهمّ إنقلاب باشنده اولديغى و بيوك إنقلابلرى إخطار ايتديگى گبى؛ قدرتِ صمدانيهنڭ تصرّفاتِ عظيمۀِ يوميهسنڭ إشارتيله؛ هم سنوى، هم عصرى، هم دهرى، قدرتڭ معجزاتنى و رحمتڭ هداياسنى خاطرلاتير. ديمك أصل وظيفۀِ فطرت و أساسِ عبوديت و قطعى بورج اولان فرض نماز، شو وقتلرده لايقدر و أنسبدر.
بشنجى نكته:
إنسان فطرةً غايت ضعيفدر. حالبوكه هر شى اوڭا ايليشير، اونى متأثّر و متألّم ايدر. هم غايت عاجزدر. حالبوكه بلالرى و دشمنلرى پك چوقدر. هم غايت فقيردر. حالبوكه إحتياجاتى پك زيادهدر. هم تنبل و إقتدارسزدر. حالبوكه حياتڭ تكاليفى غايت آغيردر. هم إنسانيت اونى كائناتله علاقهدار ايتمشدر. حالبوكه سَوْديگى، اُنسيت ايتديگى شيلرڭ زوال و فراقى، متماديًا اونى اينجيتييور. هم عقل اوڭا يوكسك مقصدلر و باقى ميوهلر گوسترييور. حالبوكه ألى قيصه، عمرى قيصه، إقتدارى قيصه، صبرى قيصهدر.