ايتمكدر.» بن ده ديدم: «مقصدم؛ او قوماندان يا ئولهجك ويا تبديل ايديلهجك، اوردو اونڭ تحكّمندن قورتولاجق ديمكدر.» عجبا هم غايت محرم، سكز سنهده يالڭز ايكى دفعه أليمه گچن و عين زمانده غيب ايديلن، هم آخر زمانه عائد بر حديثڭ معناسنى كلّى بر صورتده بيان ايدن، هم أصلى أسكيده تأليف ايديلن بر رساله، هم بر تك نفر گورمديگى حالده ناصل سببِ إتهام اولور؟ مع التأسّف، او إنصافسزلرڭ او عجيب إتهامى إدّعانامهيه گيرمش.
هم أڭ غريبى شودر كه، بر يرده ديمشم: جنابِ حقّڭ بيوك نعمتلرى اولان طيّاره، شمندوفر و راديويى بيوك شكر ايله مقابله لازمكن؛ بشر شكر ايتمدى، طيّارهلر ايله باشلرينه بومبالر ياغدى. و راديو اويله بيوك بر نعمتِ إلٰهيهدر كه، اوڭا مقابل شكر ايسه، او راديو ميليونلر ديللى بر كلّى حافظِ قرآن اولوب بتون زمين يوزندهكى إنسانلره قرآنى ديڭلتديرسين و يگرمنجى سوزده قرآنڭ مدنيت خارقهلرندن غيبى خبر ويرديگنى بيان ايدركن بر آيتڭ إشارتى اولارق «كافرلر شمندوفر ايله عالمِ إسلامى مغلوب ايدرلر.» ديمشم. إسلامى بو خارقهلره تشويق ايتديگم حالده، بر سببِ إتهامم اولارق «شمندوفر و طيّاره و راديو گبى ترقّياتِ حاضره عليهندهدر» دييه، إدّعانامهنڭ آخرنده بنى أوّلكى مدّعىعمومىنڭ غرضلرينه بناءً إتهام ايدر.
هم هيچ بر مناسبتى اولماديغى حالده، بر آدم رسالۀِ النورڭ ايكنجى بر إسمى اولان رسالة النور تعبيرندن، «قرآنڭ نورندن بر رسالتدر، بر إلهامدر» ديمش. إدّعانامهده باشقه يرڭ ويردكلرى ياڭليش معنا ايله، گويا «رسالۀِ النور بر رسولدر» دييه بنم ايچون بر سببِ إتهام طوتولمش.
هم مدافعاتمده يگرمى يرده قطعى بر صورتده حجّتلرله إثبات ايتمشز كه، بتون دنيايه قارشى ده اولسه دينى و قرآنى و رسالۀِ النورى آلَت ايدهمهيز و ايديلمز و بز