هم باشده سورۀِ إخلاص ايله إشارت ايديلن وَفقِ مُثَلّث بيڭ اوچيوز أللى بر (١٣٥١) ايدر. هم بو إشارتِ عَلويهيه بو ده ايما ايدر كه؛ او قصيدهنڭ نصفِ أوّلنده يتمش فقرهده اون يدى دفعه نور (حاشيه) كلمهسنى تكرار ايدييور و متعدّد دفعه سريانيجه بديع معناسنده اولان جلجلوتيه كلمهسنى اويله أهمّيتله ذكر ايدر كه؛ قصيدهنڭ إسمى جلجلوتيه اولمشدر. رسالۀِ نور أسماءِ حسنى ايچنده إسمِ نور، إسمِ حكيم و إسمِ بديعڭ مظهريدر. ظاهرنده، طرزِ بيانده إسمِ بديعڭ جلوهسى گورونويور. هم (تُقَادُ سِرَاجُ النُّورِ) فقرهسندن ايكى سطر أوّل بو فقرۀِ رعنا، بلكه أڭ أهمّيتلى و أڭ پارلاق فقره اولان (اَقِدْ كَوْكَبٖى بِالْاِسْمِ نُورًا وَبَهْجَةً § مَدَى الدَّهْرِ وَالْاَيَّامِ يَا نُورُ جَلْجَلَتْ) يعنى: «يا ربّ! بنم ييلديزيمى نور ايله آخر زمانه قدر بديع بر صورتده ايشيقلاندير، شعلهلندير.» أوت إمامِ على رضى اللّٰه عنهڭ شو دعاسى، بو زمانده رسالۀِ نور ايله قبول اولديغنى و رسالۀِ نورى إراده ايتديگنى شو بديع، عجيب توافق إثبات ايدر. شويله كه:
(اَقِدْ كَوْكَبٖى بِالْاِسْمِ نُورًا) تام تامنه عينًا جفر و أبجد حسابيله رسالۀِ نور اولويور. چونكه نور كلمهسى هر ايكيسنده ده وار. (اَقِدْ كَوْكَبٖى بِالْاِسْمِ) ايكى يوز طقسان آلتى (٢٩٦) ايدر. رسالۀِ نوردهكى «رساله» كلمهسى عينًا ايكى يوز طقسان آلتى (٢٩٦) در. ديمك إمامِ على رضى اللّٰه عنه بتون علومنڭ خزينهسى اولان قرآنِ معجز البيانڭ بر شعلۀِ إعجازى اولان رسالۀِ نورى جنابِ
___
(حاشيه): رسالۀِ نورڭ سببِ تسميهسى اون يدى جهتله نور ايله علاقهدار اولديغندن و اون عدددن زياده رسالۀِ قدرڭ مسائلِ متفرّقهسنڭ آخرنده ذكر ايديلمشدر. بو لطيف توافق معناسز اولاماز.