اولدق، ديدم: «پنجره‌يى آچ، او نه دييه‌جك؟» گيردى طوردى، تا بو صباحه قدر؛ صوڭره او اوطه‌يى اوڭا بيراقدق، ياتاق اوطه‌مه گلدم. بو صباح چيقدم، قپويى آچدم؛ ياريم دقيقه‌ده دوندم. باقدم «قدّوس قدّوس» ذكرينى ياپان بر قوش اوطه‌مده گوردم. گوله‌رك ديدم: «بو مسافر نه ايچون گلدى؟» تام بر ساعت بڭا باقدى، اوچمادى، اوركمه‌دى. بن ده اوقويوردم، بر ساعت بڭا باقدى. أكمك بيراقدم، ييمه‌دى. ينه قپويى آچدم چيقدم، ياريم دقيقه‌ده گلدم؛ او مسافر ده غائب اولدى. صوڭره بڭا خدمت ايدن چوجق گلدى، ديدى كه: «بن بو گيجه گوردم كه، مرحوم حافظ على‌نڭ (رح) قارداشى يانمزه گلمش.» بن ده ديدم: حافظ على و خسرو گبى بر قارداشمز بورايه گله‌جك. عين گونده، ايكى ساعت صوڭره چوجق گلدى ديدى: «حافظ مصطفى گلدى.» هم رسالۀِ نورڭ سربستيتنڭ مژده‌سنى، هم محكمه‌ده‌كى كتابلرينى ده قسمًا گتيردى؛ هم سرچه قوشنڭ و بنم رؤيامڭ، هم قدّوس قوشنڭ تعبيرينى إثبات ايتدى كه، تصادف اولماديغنى گوستردى.

عجبا أمثالسز بر طرزده هم سرچه قوشى عجيب بر صورتده، هم قدّوس قوشى غريب بر صورتده گلوب باقماسى، صوڭره غائب اولماسى و معصوم چوجغڭ رؤياسى تام تامنه چيقماسى، هم رسالۀِ نورڭ حافظ على گبى بر ذاتڭ أليله بورايه گلمه‌سنڭ عين زماننه توافقى هيچ تصادف اولابيلير مى؟ هيچ بر إحتمالى وار مى كه، بر بشارتِ غيبيه اولماسين؟ (حاشيه)

___

(حاشيه): هم بو قوشلرڭ رسالۀِ نورله علاقه‌دارلقلرينى تأييد ايدن چوق أماره‌لر وار. أزجمله: او قوشلرڭ علاقه‌دارلغنى گوسترن مكتوب ميلاسه گيتديگى عين وقتده غريب بر طرزده قدّوس قوشى او مكتوبڭ مئالنى وضعيتيله تأييد ايتديگى گبى؛ عين مكتوب اينه‌بوليده گيجه‌لين اوقونوركن بيوك بر گيجه قوشى خارقه بر طرزده پنجره‌يه گلوب قناديله ووروب