كاتب عثمانڭ رؤياسنه عائد بر فقرهسيدر
شعبانِ شريفڭ اون بشنجى جمعه ايرتسى ليلۀِ برائت گيجهسى رؤيامده؛ بيوك برّاق، كوچك بر دڭز اولان بر گول ساحلنده إنگليز وياخود آلمانله، بز يعنى تورك حكومتى حرب ايدييورمش. حرب أثناسنده سمادن بر قرالتى ظهور ايتمگه باشلادى. «عجبا بو سمادن اينن نهدر؟» دييه هپمزڭ نظرِ دقّتنى جلب ايتدى. ياقينلاشدقجه بر إنسان و صوڭره اوزرى إحراملى، يوزى بر پارچه أسمر، باشى بياض و بيوك دُلْبند ايله صاريلى بر قادين شكلنى آلارق، گولڭ اورتهسنده همان اينهجگى زمان درحال اورايه بر مرمردن منبر ياپيلارق منبرڭ اوزرينه ايندى. صوڭره، ذاتِ عاليڭزدن گلن عموم مكتوبلرى اوقومغه باشلادى. هر ايكى طرفده سكونت حاصل اولدى. اوقوديغى مكتوبلرى هركس جان قولاغيله ديڭلهدى. صوڭره نهايتنده «أوت، حضرتِ قرآنِ عظيم الشانڭ أحكامِ شرعيهسنجه عمل ايدرسهڭز، ياقهيى قورتاررسڭز. أگر قرآنِ عظيم الشانڭ أحكامِ شرعيهسنه رعايت ايتمزسهڭز، هپڭز محو و پريشان اولاجقسڭز.» دييه سويلهدى. صوڭره أويمه گلدم. بزم رأفت بگله رشدى أفندى بزم أوه گلديلر، بندهڭزه ديديلر: «بو سرّى سن مى إفشا ايتدڭ؟ بو مكتوبلر منبر اوزرنده اوقوندى؟» بندهڭز ده جوابًا: «خاير قارداشلرم، بو سرّى سز آڭلامديڭز مى؟ بو گلن ذات، سمادن گلييور، بو مكتوبلرى اورادن گتيرييور. بن كيم اولويورم كه، او حوادثى اورايه چيقارايم؟» دييه اونلره سويلهدم. صوڭره بونلره بر هديه إكرام ايدهيم دييه باقدم، أويمزڭ دليگنده درت طوپ حلوا گوردم. بريسنى برينه، ديگرينى اوبرينه و ايكى دانهسنى ده كندم ييدم. آغزم طاتلى اولارق اوياندم.
إن شاء اللّٰه ليلۀِ برائت حرمتنه و دعاڭز بركاتيله حقّمزده مباركدر، لطفًا تعبيرينى بكلهمكدهيز.
طلبهڭز
كاتب عثمان
* * *