و اوچنجى جملهسى اولان (وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا) ايله دير كه: «اونلرڭ ضلالتى فندن، فلسفهدن گلديگى ايچون عجيب بر غرور و غريب بر فرعونلق و دهشتلى بر أنانيت اونلره ويروب نفسلرينى اويله شيمارتمش كه، كائناتى إداره ايدن إلٰهى قانونلرڭ شعاعلرينى و إنسان عالمنده او حقائقڭ دستورلرينى سفلى هوساتلرينه و مشتهياتلرينه مساعد گورمدكلرندن (حاشا! حاشا!) أگرى، ياڭليش، نقصان بولمق ايستهيورلر.»
ايشته بو آيت، اوچ جملهسيله معنًا بو عصرده عجيب بر طائفۀِ ضالّهيه تام بر توافقِ معنوى ايله معناىِ إشاريسيله چوق أفرادى ايچنده خصوصى باقديغى گبى، توافقِ جفريسيله دخى باشلرينه پارمق باصييور. أوت أوّلكى جمله اولان (اَلَّذٖينَ يَسْتَحِبُّونَ) نڭ مقامى بيڭ اوچ يوز يگرمى يدى (١٣٢٧)؛ أگر شدّهلى «ل» و «ب» ايكيشر صاييلسه عربى تاريخيله بيڭ اوچ يوز أللى طوقوز (١٣٥٩) ايدوب او طغيانلى طائفهنڭ صولتلى زماننى گوسترهرك تام توافقله باقار. (وَ يَبْغُونَهَا عِوَجًا) نڭ مقامى، تنوين «نون» اولمق جهتيله بيڭ ايكى يوز طوقوز (١٢٠٩) ايدهرك شريعتِ إسلاميهيه سوءِ قصد اولارق أجنبى قانونلرينى عدليهيه صوقمق فكرى و تشبّثى تاريخنه تام تامنه توافقله باقار.
و بو أمارهلر گبى چوق ايمالر ايله باشدهكى آيتڭ قوّتلى إشارت ايتديگى رسالۀِ نورڭ معارضلرينه ظاهر بر صورتده باقديغى گبى، مفهومِ مخالفى دلالتيله دخى رسالۀِ نوره تام باقار. حتّى دردنجى آيتده رسالۀِ نورڭ توركجه اولماسنى تحسين ايدر و بشنجيده عربى و توركجهيى تام بيلمهين و مرشدلرى و عالملرى پريشان اولان ولاياتِ شرقيهده رسالۀِ نور إمدادلرينه و هر طائفهدن زياده باشلرينه گلن حادثهلر و آيتده (بِاَيَّامِ اللهِ) تعبير ايديلن أليم واقعهلرى خاطرلرينه گتيرمكله ايقاظ و إرشاد ايتمهلرينه بر معناىِ إشارى و رمزى ايله أمر ايدييور. بو آخركى