و يوز نفر، بر ضابطڭ إدارهسنه ويريلسه، بر نفر حكمنده قولاى اولور. اويله ده: چوق مختلف أسبابڭ بر تك شيئڭ ايجادنده إتّفاقلرى، يوز درجه مشكلاتلى اولور. و پك چوق أشيانڭ ايجادى، بر تك ذاته ويريلسه يوز درجه قولاى اولور. ايشته ماهيتِ إنسانيهدهكى مراق و طلبِ حقيقت جهتندن گلن نهايتسز إضطرابدن قورتارهجق يالڭز توحيدِ خالق و معرفتِ إلٰهيهدر. مادام كفرده و شركده نهايتسز مشكلات و إضطرابات وار. ألبته او يول محالدر، حقيقتى يوقدر. مادام توحيدده، موجوداتڭ ياراتيليشندهكى سهولته و كثرته و حسنِ صنعتنه موافق اولارق نهايتسز سهولت و قولايلق وار. ألبته او يول واجبدر، حقيقتدر.
ايشته أى بدبخت أهلِ ضلالت! باق: ضلالت يولى نه قدر قراڭلقلى و ألملى!. نه زورڭ وار كه، اورادن گيدييورسڭ؟ هم باق: ايمان و توحيد يولى نه قدر قولاى و صفالى... اورايه گير، قورتول.