هم هر إنسانڭ كوچك بر دنياسى، بلكه كوچك بر جنّتى دخى كندى خانهسيدر. أگر ايمانِ آخرت او خانهنڭ سعادتنده حكم ايتمزسه، او عائله أفرادى، هر برى شفقت و محبّت و علاقهدارلغى درجهسنده أليم أنديشهلر و عذابلر چكر. او جنّتى، جهنّمه دونر. وياخود موقّت أگلنجهلر و سفاهتلرله عقلنى تنويم ايدوب اويوتور. (دوهقوشى گبى آوجى يى گورور، قاچامييور، اوچامييور. باشنى قومه صوقار، تا گورونمهسين.) باشنى غفلته صوقار، تا ئولوم و زوال و فراق اونى گورمهسين. ديوانهجه، موقّت، إبطالِ حسّ نوعندن بر چاره بولور. چونكه مثلا: والده روحنى فدا ايتديگى أولادينى دائما تهلكهلره معروض گوردكجه تيترهر. و پدرينى و قارداشنى أكسيك اولميان بلالردن قورتارهميان أولادلر، دائم بر كدر، بر قورقاقلق حسّ ايدر. بوڭا قياسًا، بو دغدغهلى قرارسز حياتِ دنيويهده او مسعود ظن ايديلن عائله حياتى چوق جهتلرله سعادتنى غائب ايدر و قيصهجق بر حياتدهكى مناسبت و قرابت دخى، حقيقى