ياپوب گنيشلنديردى. و آخر زمان پيغمبريمزڭ ايمانه عائد اولان دعوالرينه بيڭلر إمضا باصديردى، شيطانلرى صوصديردى.
بردن «حكمت الإستعاذه لمعهسى»نده قطعى جوابى بولونان بر سؤال قلبمه گلدى كه: «بو ميوهلر گبى حدسز طاتلى ثمرهلر و فائدهلر و حسناتڭ غايت گوزل نتيجهلرى و منفعتلرى و أرحم الراحمينڭ غايت مرحمتكارانه توفيقلرى و عنايتلرى أهلِ هدايته يارديم ايدوب قوّت ويردكلرى حالده؛ أهلِ ضلالت نهدن چوق دفعه غلبه ايدر و بعضًا يگرميسى، يوز دانه أهلِ هدايتى پريشان ايدر.» دييه، معنًا بندن صورولدى. و بو تفكّر ايچنده، شيطانڭ غايت ضعيف دسيسهلرينه قارشى قرآنڭ بيوك تحشيداتى و ملائكهلرى و جنابِ حقّڭ يارديمنى أهلِ ايمانه گوندرمسى خاطره گلدى. رسالۀِ النورڭ اونڭ حكمتنى قطعى حجّتلرله ايضاحنه بناءً، او سؤالڭ جوابنه غايت قيصه بر إشارت ايدرز: