İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
زهره · Sayfa 226

اون دردنجى نوطه:

توحيده دائر درت كوچك رمزدر.

برنجى رمز: أى أسباب‌پرست إنسان! عجبا غريب جوهرلردن ياپيلمش بر عجيب قصرى گورسه‌ڭ كه، ياپيلييور. اونڭ بناسنده صرف ايديلن جوهرلرڭ بر قسمى يالڭز چينده بولونويور. ديگر قسمى أندلسده، بر قسمى يمنده، بر قسمى سبريادن باشقه يرده بولونمييور. بنانڭ ياپيلماسى زماننده عين گونده شرق، شمال، غرب، جنوبدن او جوهرلى طاشلر قولايلقله جلب اولوب ياپيلديغنى گورسه‌ڭ؛ هيچ شبهه‌ڭ قالير مى كه؛ او قصرى ياپان اوسته، بتون كُرۀ أرضه حكم ايدن بر حاكمِ معجزه‌كاردر.

ايشته هر بر حيوان، اويله بر قصرِ إلٰهيدر. خصوصًا إنسان، او قصرلرڭ أڭ گوزلى و او سرايلرڭ أڭ عجيبيدر. و بو إنسان دينيلن سرايڭ جوهرلرى؛ بر قسمى عالمِ أرواحدن، بر قسمى عالمِ مثالدن و لوحِ محفوظدن و ديگر بر قسمى ده هوا عالمندن، نور عالمندن، عناصر عالمندن گلديگى گبى؛ حاجاتى أبده اوزانمش، أمللرى سماوات و أرضڭ أقطارنده إنتشار ايتمش، رابطه‌لرى، علاقه‌لرى دنيا و آخرت أدوارنده طاغلمش بر سراىِ عجيب و بر قصرِ غريبدر.

ايشته أى كندينى إنسان ظن ايدن إنسان! مادام ماهيتڭ بويله‌در؛ سنى ياپان آنجق او ذات اولابيلير كه: دنيا و آخرت برر منزل، أرض و سما برر صحيفه، أزل و أبد دون و يارين حكمنده اولارق تصرّف ايدن بر ذات اولابيلير. اويله ايسه إنسانڭ معبودى و ملجئى و خلاصكارى او اولابيلير كه؛ أرض و سمايه حكم ايدر، دنيا و عقبا ديزگينلرينه مالكدر.

ايكنجى رمز: بعض أبلهلر وار كه، گونشى طانيمدقلرى ايچون، بر آيينه‌ده گونشى گورسه، آيينه‌يى سومگه باشلار. شديد بر حسّ ايله اونڭ محافظه‌سنه