İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
زهره · Sayfa 220

وقت ضعيفلرڭ قوّۀِ معنويه‌لرى قيريلييور، شوقلرى بر درجه سونويور. حالبوكه استادِ مطلق، مقتداىِ كلّ، رهبرِ أكمل اولان رسولِ أكرم عليه الصلاة والسلام،

﴿وَمَا عَلَى الرَّسُولِ اِلَّا الْبَلَاغُ

اولان فرمانِ إلٰهى‌يى كندينه رهبرِ مطلق ايده‌رك، إنسانلرڭ چكيلمه‌سيله و ديڭلمه‌مسيله داها زياده سعى و غيرت و جدّيتله تبليغ ايتمش. چونكه

﴿اِنَّكَ لَا تَهْدٖى مَنْ اَحْبَبْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدٖى مَنْ يَشَٓاءُ

سرّيله آڭلامش كه: إنسانلره ديڭلتديرمك و هدايت ويرمك، جنابِ حقّڭ وظيفه‌سيدر. جنابِ حقّڭ وظيفه‌سنه قاريشمازدى.

اويله ايسه؛ ايشته أى قارداشلرم! سز ده، سزه عائد اولميان وظيفه‌يه حركاتڭزى بنا ايتمكله قاريشمايڭز و خالقڭزه قارشى تجربه وضعيتنى آلمايڭز!

ايكنجى مسئله: عبوديت، أمرِ إلٰهى‌يه و رضاىِ إلٰهى‌يه باقار. عبوديتڭ داعيسى أمرِ إلٰهى و نتيجه‌سى رضاىِ حقدر. ثمراتى و فوائدى، اُخرويه‌در. فقط علّۀِ غائيه اولمامق، هم قصدًا ايسته‌نيلمه‌مك شرطيله، دنيايه عائد فائده‌لر و كندى كندينه ترتّب ايدن و ايسته‌نيلميه‌رك ويريلن ثمره‌لر، عبوديته منافى اولماز. بلكه ضعيفلر ايچون مشوِّق و مرجّح حكمنه گچرلر. أگر او دنيايه عائد فائده‌لر و منفعتلر؛ او عبوديته، او ورده ويا او ذكره علّت ويا علّتڭ بر جزئى اولسه؛ او عبوديتى قسمًا إبطال ايدر. بلكه او خاصيتلى وردى عقيم بيراقير، نتيجه ويرمز. ايشته بو سرّى آڭلاميانلر، مثلا يوز خاصيتى و فائده‌سى بولونان أورادِ قدسيۀِ شاهِ نقشبندى‌يى ويا بيڭ خاصيتى بولونان جوشن الكبيرى، او فائده‌لرڭ بعضلرينى مقصودِ بِالذّات نيّت ايده‌رك اوقويورلر. او فائده‌لرى گوره‌مييورلر و گوره‌ميه‌جكلر و گورمگه ده حقلرى يوقدر. چونكه او فائده‌لر، او أورادلرڭ علّتى اولاماز و اوندن، اونلر قصدًا و بِالذّات ايسته‌نيلميه‌جك. چونكه اونلر فضلى بر صورتده، او خالص