أى ديوانه باش و بوزوق قلب! ظن ايدر ميسڭ كه، «مسلمانلر دنيايى سومييورلر وياخود دوشونمييورلر كه، فقرِ حاله دوشمشلر و ايقاظه محتاجدرلر؛ تا كه دنيادن حصّهسنى اونوتماسينلر.» ظنّڭ ياڭليشدر، تخمينڭ خطادر. بلكه حرص شدّتلنمش، اونڭ ايچون فقرِ حاله دوشويورلر. چونكه مؤمنده حرص، سببِ خسارتدر و سفالتدر. (اَلْحَرٖيصُ خَائِبٌ خَاسِرٌ) ضروبِ أمثال حكمنه گچمشدر. أوت إنسانى دنيايه چاغيران و سَوق ايدن أسباب چوقدر. باشده نفس و هواسى و إحتياجى و حواسّى و طويغولرى و شيطانى و دنيانڭ صورى طاتليلغى و سنڭ گبى كوتو آرقداشلرى گبى چوق داعيلرى وار. حالبوكه باقى اولان آخرته و اوزون حياتِ أبديهيه دعوت ايدن آزدر. أگر سنده ذرّه مقدار بو بيچاره ملّته قارشى حميت وارسه و علوِّ همّتدن دم وورديغڭ يالان اولمازسه، حياتِ باقيهيه يارديم ايدن آزلره إمداد ايتمك لازم گلير. يوقسه او آز داعيلرى صوصديروب، چوقلره يارديم ايتسهڭ شيطانه آرقداش اولورسڭ.
آيا ظن ايدر ميسڭ كه؛ بو ملّتڭ فقرِ حالى، ديندن گلن بر زهد و تركِ دنيادن گلن بر تنبللكدن نشئت ايدييور. بو ظنده خطا ايدييورسڭ. عجبا گورمييور ميسڭ كه، چين و هنددهكى مجوسى و بَراهِمه و آفريقادهكى زنجيلر گبى، آوروپانڭ تسلّطى آلتنه گيرن ملّتلر بزدن داها فقيردرلر. هم گورمييور ميسڭ كه، ضرورى قوتدن زياده مسلمانلرڭ ألنده بيراقيلمييور. يا آوروپا كافر ظالملرى ويا آسيا منافقلرى، دسيسهلريله يا چالار ويا غصب ايدييور.
سزڭ جبرًا بويله أهلِ ايمانى ميمسز مدنيته سَوق ايتمكدهكى مقصديڭز، أگر مملكتده آسايش و أمنيتى تأمين و قولايجه إداره ايتمك ايسه، قطعيًا بيليڭز كه؛ خطا ايدييورسڭز، ياڭليش يوله سَوق ايدييورسڭز. چونكه إعتقادى صارصيلمش، أخلاقى بوزولمش يوز فاسقڭ إدارهسى و اونلر ايچنده آسايش تأمينى، بيڭلر أهلِ