İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
زهره · Sayfa 200

بر فرعونِ ذليلدر. هم سنڭ شاكردڭ متمرّددر. فقط بر لذّتى ايچون نهايت ذلّتى قبول ايدن مسكين بر متمرّددر. خسيس بر منفعت ايچون شيطانڭ آياغنى اوپر درجه‌ده آلچاقلق گوسترر.

هم جبّاردر فقط قلبنده بر نقطۀِ إستناد بولامديغى ايچون، ذاتنده غايت عاجز بر جبّارِ خودفروشدر. او شاكردڭ غايۀِ همّتى، هوساتِ نفسانيه‌يى تطمين و حميت و فداكارلق پرده‌سى آلتنده كندى منفعتِ نفسنى آرايان و حرص و غرورينى تسكين ايتمگه چاليشان بر دسّاسدر. نفسندن باشقه جدّى اولارق هيچ بر شيئى سومييور. هر شيئى نفسنه فدا ايدييور.

امّا قرآنڭ خالص و تام شاكردى ايسه، بر عبددر. فقط أعظمِ مخلوقاته قارشى ده عبوديته تنزّل ايتمز و جنّت گبى أڭ بيوك و أعظم بر منفعتى غايۀِ عبوديت ياپماز بر عبدِ عزيزدر. هم حليم سليمدر. فقط فاطرِ ذو الجلالندن باشقه‌سنه، إذنى و أمرى اولمادن تذلّله تنزّل ايتمز بر حليمِ عالى‌همّتدر. هم فقيردر فقط اونڭ مالكِ كريمى اوڭا ايلريده إدّخار ايتديگى مكافات ايله بر فقيرِ مستغنيدر. هم ضعيفدر فقط قدرتى نهايتسز اولان سيّدينڭ قوّتنه إستناد ايدن بر ضعيفِ قويدر كه، قرآن حقيقى بر شاكردينه جنّتِ أبديه‌يى دخى غايۀِ مقصد ياپديرمديغى حالده؛ بو زائل فانى دنيايى اوڭا غايۀ مقصد هيچ ياپار مى؟ ايشته ايكى شاكردڭ همّتلرينڭ نه درجه بربرندن فرقلى اولديغنى آڭلا!

هم فلسفۀ سقيمه‌نڭ شاكردلريله قرآنِ حكيمڭ تيلميذلرينڭ حميتكارلق و فداكارلقلرينى بونڭله موازنه ايده‌بيليرسڭز. شويله كه:

فلسفه‌نڭ شاكردى، كندى نفسى ايچون قارداشندن قاچار، اونڭ عليهنده دعوا آچار. قرآنڭ شاكردى ايسه، سماوات و أرضده‌كى عموم صالح عبادى كندينه قارداش تلقّى ايده‌رك، غايت صميمى بر صورتده اونلره دعا ايدر و