İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
زهره · Sayfa 198

«وفيات» نامنده سُرور و موزيقه ايله ترخيصاتِ عسكريه گورونويور.

ايشته قرآنِ حكيم بشره بو يولى هديه ايتمشدر. بو هديه‌يى كيم تام قبول ايتسه، بويله ايكى جهانڭ سعادتنه گيدن بو ايكنجى يولدن گيدر. نه گچمش شيدن محزون و نه ده گله‌جك شيدن خوف ايدر.

أى ايكنجى بوزوق آوروپا! سنڭ چوروك و أساسسز أساسلريڭڭ بر قسمى شونلردر كه: «أڭ بيوك مَلكدن أڭ كوچك سمگه قدر هر بر ذى‌حيات كندى نفسنه مالكدر و كندى ذاتى ايچون چاليشير و كندى لذّتى ايچون چابالار. اونڭ بر حقِّ حياتى وار. غايۀِ همّتى و هدفِ مقصدى، ياشامق و بقاسنى تأمين ايتمكدردييورسڭ. و خالقِ كريمڭ كرم دستورلرندن و أركانِ كائناتده كمالِ إطاعتله إمتثال ايديلن دستورِ تعاونله، نباتات حيواناتڭ إمدادينه و حيوانات إنسانلرڭ يارديمنه قوشماسندن تظاهر ايدن او عمومى قانونڭ رحيمانه، كريمانه جلوه‌لرينى جدال ظن ايدوب، «حيات بر جدالدر» دييه أحمقانه حكم ايتمشسڭ. عجبا او دستورِ تعاونڭ جلوه‌سندن اولان ذرّاتِ طعاميه‌نڭ، كمالِ شوق ايله بدن حجيره‌لرينڭ غدالانديريلمسى ايچون قوشمالرى ناصل جدالدر؟ ناصل بر چارپيشمقدر؟ بلكه او إمداد و قوشمق، كريم بر ربّڭ أمريله بر تعاوندر. هم چوروك بر أساسڭ: «هر شى كندى نفسنه مالكدر» دييورسڭ. هيچ بر شى كندى نفسنه مالك اولماديغنه قطعى بر دليل شودر كه: أسبابڭ ايچنده أڭ أشرفى و إختيار نقطه‌سنده أڭ گنيش إراده‌ليسى، إنساندر. حالبوكه بو إنسانڭ دوشونمك، سويله‌مك و يمك گبى أڭ ظاهر أفعالِ إختياريه‌سندن يوز جزئندن اونڭ دستِ إختيارينه ويريلن و دائرۀِ إقتدارينه گيرن يالڭز مشكوك تك بر جزءدر. بويله أڭ ظاهر فعلڭ يوز جزئندن بر جزئنه مالك اولميان، ناصل كندينه مالكدر دينيلير؟ بويله أڭ أشرف و إختيارى أڭ گنيش، بو درجه حقيقى تصرّفدن و تملّكدن ألى باغلانمش