ايتمز. بتون دنيايى اوڭا ويرسهڭ، او فطرى إحتياجى تطمين ايدهمز. او شى ايسه، سنڭ طويغولريڭڭ و لطيفهلريڭڭ سلطانيدر. فاطرِ حكيمڭ أمرينه مطيع اولان او سلطانڭه إطاعت ايت، قورتول!..
ايكنجى نوطه:
حقيقتدار بر رؤياده گوردم كه، إنسانلره دييوردم: «أى إنسان! قرآنڭ دساتيرندندر كه، جنابِ حقّڭ ماسواسندن هيچ بر شيئى اوڭا تعبّد ايدهجك بر درجهده كندڭدن بيوك ظن ايتمه. هم سن كنديڭى هيچ بر شيدن تكبّر ايدهجك درجهده بيوك طوتمه. چونكه مخلوقات، معبوديتدن اوزاقلق نقطهسنده مساوى اولدقلرى گبى، مخلوقيت نسبتنده ده بردرلر.»
اوچنجى نوطه:
أى غافل سعيد! بيل كه: غلطِ حسّ نوعندن غايت موقّت دنيايى لا يموت و دائمى گورييورسڭ. أطرافڭه و دنيايه باقديغڭ زمان بر درجه ثابت و مستمر گورديگڭدن، فانى نفسڭى ده او نظر ايله ثابت تلقّى ايتديگڭدن، يالڭز قيامتڭ قوپاجغندن دهشت آلييورسڭ. گويا قيامتڭ قوپماسنه قدر ياشايهجقسڭ گبى، يالڭز اوندن قورقويورسڭ. عقلڭى باشڭه آل. سن و خصوصى دنياڭ، دائمى زوال و فنا ضربهسنه معروضسڭز. سنڭ بو غلطِ حسّڭ و مغلطهڭ شو مثاله بڭزر كه:
بر آدم ألنده اولان آيينهسنى بر خانه ويا بر شهره ويا بر باغچهيه قارشى طوتسه؛ مثالى بر خانه، بر شهر، بر باغچه او آيينهده گورونور. أدنا بر حركت و كوچك بر تغيّر آيينهنڭ باشنه گلسه، او خيالى خانه و شهر و باغچهده هرج و مرج و قاريشيقلق دوشر. خارجدهكى حقيقى خانه، شهر و باغچهنڭ دوام و بقاسى سڭا فائده ويرمز. چونكه سنڭ ألڭدهكى آيينهدهكى خانه و سڭا عائد شهر و باغچه، يالڭز آيينهنڭ سڭا ويرديگى مقياس و ميزان ايلهدر. سنڭ حياتڭ و عمرڭ،