حضرتِ محمّد (عصم) اويله بر ذاتدر كه؛ عظمتِ معنويهسندن طولايى سطحِ أرض، او ذاتڭ مسجدِ أقصاسيدر. مكّۀِ مكرّمه اونڭ محرابى، مدينۀِ منوّره اونڭ منبرِ فضلِ كماليدر. جماعتِ مؤمنينه أڭ صوڭ و أڭ عالى إمام و نوعِ بشرڭ خطيبِ شهيريدر؛ سعادت دستورلرينى بيان ايدييور. و بتون أنبيانڭ رئيسيدر؛ اونلرى تزكيه و تصديق ايدييور. چونكه دينى بتون دينلرڭ أساساتنه جامعدر. و بتون أوليانڭ باشيدر. شمسِ رسالتيله اونلرى تربيه و تنوير ايدييور.
او ذات (عصم) اويله بر قطب و نقطۀِ مركزيهدر كه، اونڭ حلقۀِ ذكرنده بولونان بتون أنبيا و أخيار، أبرار و صادقين اونڭ كلمهسنه متّفق و كلامِ نطقيله ناطقدرلر. و اويله بر شجرۀِ نورانيهدر كه، طمار و كوكلرى، أنبيانڭ أساساتِ سماويهسيدر. دال و بوداقلرى، أوليانڭ معارفِ إلهاميهسيدر.
بو إعتبارله، هر هانگى بر دعوايى إدّعا ايتمش ايسه، بتون أنبيا معجزهلرينه إستنادًا و بتون أوليا كرامتلرينه مستندًا اوڭا شهادت ايتمشلردر. أوت بتون دعوالرينڭ تصديقلرينى إشعار ايدن، بتون كامللرڭ خاتم و مُهرلرى واردر. أزجمله:
او ذاتڭ (عصم) دعوالرندن برى «توحيد»در. بو دعوايى تصريح و إفاده ايدن (لَا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ) كلمۀِ مباركهسيدر. او ذاتڭ حلقۀِ دين و ذكرينه گيرن بتون گچمش و گلهجك إنسانلر او كلمۀِ مقدّسهيى ركنِ ايمان و وردِ زبان ايتمشلردر. ديمك، او دعوانڭ حق و حقيقت اولديغنه قناعت و إطمئنان و إذعانلرى حاصل اولمش كه، زمان و مكانه شامل بر طرزده، او كلمۀِ مباركه، مشربلرى، مسلكلرى، عنعنهلرى متخالف، متباين إنسانلرڭ آغزلرنده مولويلر گبى سماوى دوران و جولان ايدييور.
بناءً عليه غيرِ متناهى شاهدلرڭ تصديقيله حق و حقّانيتى تحقّق ايدن بر دعوايه، هيچ بر وهمڭ حدّى دگلدر كه، اوڭا دستِ إعتراضى اوزاتهبيلسين!