بو مهمّ مجموعهنڭ جملۀ مقدّماتندن اولان بر «إعلم»ده:
«بو رساله، بعض آياتِ قرآنيهنڭ شهودى بر نوع تفسيريدر. و اوندهكى مسئلهلر قرآنِ حكيمڭ باغچهسندن قوپاريلمش چيچكلردر. بو رسالهنڭ عبارهسندهكى إجمال و ايجاز و فهمندهكى ظاهرى مشكلات، سڭا توحّش ويرمهسين. تكرار تكرار مطالعه ايت، تا كه (لَهُ مُلْكُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ) و أمثالى تكراراتِ قرآنيهنڭ سرّى سڭا آچيلسين.
أى قارء! بو مجموعهدهكى توحيدڭ برهانلرى و مظهرلرى، بربرينه إحتياج بيراقمييور ظن ايتمه. چونكه بن هر بر برهانه هر بر مقامِ مخصوصده إحتياج حسّ ايتدم. حركاتِ جهاديهم بنى اويله بر موقعه إلجا ايدييوردى كه، او موقعده، او آنده بر قپو آچمغه مجبور قالييوردم. چونكه او دهشتلى آنده ديگر آچيق قپولره دونمك ميسّر اولمايوردى. هم او سياحتِ عجيبهده راست گلديگم نورلره دلالت ايتمك ايچون دگل، بلكه خاطرلامق ايچون إشارتلر قويدم. بعضًا بيوك بر نوره بر إشارت قويويوردم... إلٰى آخر» دييه نه قدر گوزل بر مقدّمهيى و بر خلاصهيى (بو مجموعه) عادتا شفره گبى بر آناختارى قارئلرينه تقديم ايدييور.
* * *