İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
قطره‌ · Sayfa 79

خاتمه

(شو خاتمه، درت چشيد خسته‌لقلرى بيان ايدر و تداوى چاره‌لرينى گوسترر.)

برنجى خسته‌لق: «يأس»در.

آرقداش! عمله و طاعته موفّق اولاميان عذابدن قورقار، يأسه دوشر. بويله بر مأيوسڭ گوزينه، دينى مسئله‌لره منافى أدنا و ضعيف بر أماره، قوجه‌مان بر برهان گورونور. بويله بر قاچ أماره‌يى ألده ايدر ايتمز، ديگر أماره‌لرڭ سائقه‌سيله إعلانِ عصيان ايده‌رك إسلام دائره‌سندن چيقار، شيطانڭ اوردوسنه إلتحاق ايدر. بناءً عليه أعماله موفّق اولاميانلر، يأسه دوشمه‌مك ايچون شو آيته مراجعت ايتسين:

﴿قُلْ يَا عِبَادِىَ الَّذٖينَ اَسْرَفُوا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّٰهِ

اِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمٖيعًا اِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحٖيمُ

ايكنجى خسته‌لق: «عُجب»در.

آرقداش! يأسه دوشن آدم، عذابدن قورتولمق ايچون، إستناد ايده‌جك بر نقطه‌يى آرامغه باشلار. باقار كه، بر مقدار حسنات و كمالاتى وار، همان او كمالاتنه بل باغلار. گووه‌نه‌رك دير كه: «بو كمالات بنى قورتارير، يتر» دييه بر درجه راحت ايدر. حالبوكه أعماله گوونمك عُجبدر. إنسانى ضلالته آتار. چونكه إنسانڭ ياپديغى كمالات و اييلكلرده حقّى يوقدر؛ ملكى دگلدر، اونلره گووه‌نه‌مز.