إعلم أيّها العزيز! أگر دنيانڭ ويا وجودڭ ملكيتى، ظلّيتى سنده ايسه تعهّد، تحفّظ، قورقو كلفتلريله نعمتلردن لذّت آلامازسڭ، دائما راحتسز اولورسڭ. چونكه نقصانلرى تدارك، موجودلرى تلف اولمقدن محافظه ايله دائما أوهام، قورقولر، مشقّتلره محل اولورسڭ. حالبوكه او نعمتلر، منعمِ كريمڭ تعهّدى آلتندهدر. سنڭ ايشڭ اونڭ سفرۀِ إحسانندن يهيوب ايچمكله شكر ايتمكدر. شكرده بر زحمت يوقدر. بِالعكس نعمتڭ لذّتنى آرتديرر. چونكه شكر، نعمتده إنعامى گورمك ديمكدر. إنعامى گورمك، نعمتڭ زوالندن حاصل اولان ألمى دفع ايدر. زيرا نعمت زائل اولديغنده، منعمِ حقيقى اونڭ يرينى بوش بيراقماز، مِثليله طولديرر و تجدّدندن لذّت آليرسڭ.
أوت (وَاٰخِرُ دَعْوٰيهُمْ اَنِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمٖينَ) اولان آيتِ كريمه، حمدڭ عينِ لذّت اولديغنه دلالت ايدر. چونكه حمد، إنعام شجرهسنى، نعمت ثمرهسنده گوسترر. و بو وسيله ايله زوالِ نعمتڭ تصوّرندن حاصل اولان ألم زائل اولور. چونكه شجرهده چوق ثمره واردر، برى گيدرسه اوتهكيسى يرينه گلير. ديمك حمد، عينِ لذّتدر.
إعلم أيّها العزيز! آفاقى معلومات، يعنى خارجدن، اوزاقلردن آلينان معلومات، أوهام و وسوسهلردن خالى اولامييور. امّا بِالذّات وجدانى بر شعوره محل اولان أنفسى و داخلى معلومات ايسه، أوهام و إحتماللردن تميزدر. بناءً عليه مركزدن محيطه، داخلدن خارجه باقمق لازمدر.
إعلم أيّها العزيز! كُرۀِ أرضى بر كوى شكلنه صوقان شو مدنيتِ سفيهه ايله غفلت پردهسى پك قالينلاشمشدر. تعديلى، بيوك بر همّته محتاجدر. و كذا بشريت روحندن دنيايه ناظر پك چوق منفذلر آچمشدر. بونلرڭ قپاتيلماسى آنجق اللّٰهڭ لطفنه مظهر اولانلره ميسّر اولور.