حكمندهكى صورتِ مثاليهسندهكى گوزينى چيقارمق؛ نه محالدر، نه فوق العادهدر، نه ده غيرِ معقولدر.
ايكنجى مسلك: اودر كه: حضرتِ جبرائيل، ميكائيل، عزرائيل گبى ملائكۀِ عظام، برر ناظرِ عمومى حكمنده.. كندى نوعلرندن و كنديلرينه بڭزر كوچك طرزده عونهلرى واردر. و او معاونلر، أنواعِ مخلوقاته گوره آيرى آيريدرلر. صلحانڭ (حاشيه-١) أرواحنى قبض ايدن باشقهدر؛ أهلِ شقاوتڭ أرواحنى قبض ايدن ينه باشقهدر. ناصلكه
﴿وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا ۞ وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا﴾
آيتى إشارت ايدييور كه: «قبضِ أرواح ايدن، طائفه طائفهدر.» بو مسلگه گوره؛ حضرتِ موسى عليه السلام، حضرتِ عزرائيل عليه السلامه دگل، بلكه عزرائيلڭ بر عونهسنڭ مثالى جسدينه، فطرى جلالتنه و خلقى جلادتنه و جنابِ حقّڭ ياننده نازدار اولماسنه بناءً، اوڭا بر طوقات عشق ايتمك غايت معقولدر. (حاشيه-٢)
اوچنجى مسلك: يگرمى طوقوزنجى سوزڭ دردنجى أساسنده بيان ايديلديگى گبى و أحاديثِ شريفهنڭ دلالت ايتديگى اوزره: «بعض ملائكهلر وار كه، قرق بيڭ باشى وار. هر باشنده، قرق بيڭ ديلى وار (ديمك، سكسان بيڭ گوزى دخى وار.) هر بر ديلده، قرق بيڭ تسبيحات وار.» أوت مادام ملائكهلر
___
(حاشيه-١): بزده «سيدا» لقبيله مشهور بر ولىِّ عظيم، سكراتده ايكن، أرواحِ أوليانڭ قبضنه مؤكّل مَلك الموت گلمش. سيدا باغيرهرق ديمش كه: «بن طلبۀِ علومى چوق سَوْديگم ايچون، طلبۀِ علومڭ قبضِ أرواحنه مؤكّل مخصوص طائفه روحمى قبض ايتسين!» دييه درگاهِ إلٰهيهيه رجا ايتمش. ياننده اوطورانلر بو وقعهيه شاهد اولمشلر.
(حاشيه-٢): حتّى مملكتمزده غايت جسور بر آدم، سكرات وقتنده مَلك الموتى گورمش. ديمش: «بنى ياتاق ايچنده ياقالايورسڭ!» قالقمش آتنه بينمش، قلنجنى ألنه آلمش، اوڭا ميدان اوقومش. مردانه، آت اوستنده وفات ايتمش.