ايشته أى مسلمان! سنڭ روزِ محشرده بويله بر شفيعڭ وار. بو شفيعڭ شفاعتنى كنديڭه جلب ايتمك ايچون، سنّتنه إتّباع ايت!
أگر ديسهڭ:
مادام او حبيبُ اللّٰهدر. بو قدر صلوات و دعايه نه إحتياجى وار؟
الجواب:
او ذات (عصم) عموم امّتنڭ سعادتيله علاقهدار و بتون أفرادِ امّتنڭ هر نوع سعادتلريله حصّهداردر و هر نوع مصيبتلريله أنديشهداردر. ايشته كندى حقّنده مراتبِ سعادت و كمالات حدسز اولمقله برابر؛ حدسز أفرادِ امّتنڭ، حدسز بر زمانده، حدسز أنواعِ سعادتلرينى حرارتله آرزو ايدن و حدسز أنواعِ شقاوتلرندن متأثّر اولان بر ذات، ألبته حدسز صلوات و دعا و رحمته لايقدر و محتاجدر.
أگر ديسهڭ:
بعضًا قطعى اولاجق ايشلر ايچون دعا ايديلير. مثلا: خسوف و كسوف نمازندهكى دعا گبى. هم بعضًا هيچ اولميهجق شيلر ايچون دعا ايديلير؟
الجواب:
باشقه سوزلرده ايضاح ايديلديگى گبى، دعا بر عبادتدر. عبد، كندى عجزينى و فقرينى دعا ايله إعلان ايدر. ظاهرى مقصدلر ايسه؛ او دعانڭ و او عبادتِ دعائيهنڭ وقتلريدر، حقيقى فائدهلرى دگل. عبادتڭ فائدهسى، آخرته باقار. دنيوى مقصدلر حاصل اولمازسه، «او دعا قبول اولمادى» دينيلمز. بلكه «داها دعانڭ وقتى بيتمدى» دينيلير.
هم هيچ ممكن ميدر كه: بتون أهلِ ايمانڭ، بتون زمانلرده، متماديًا كمالِ خلوص و إشتياق و دعا ايله ايستدكلرى سعادتِ أبديه اونلره ويريلمهسين و بتون كائناتڭ شهادتيله حدسز رحمتى بولونان او كريمِ مطلق، او رحيمِ مطلق؛ بتون اونلرڭ او دعاسنى قبول ايتمهسين و سعادتِ أبديه وجود بولماسين؟