ايچون عربجه قامت ايدييورسڭز و گيزلى أذان اوقويورسڭز؟» دينيلدى. سكوتده صبرم توكندى. قابلِ خطاب اولميان اويله وجدانسز آلچاقلره دگل؛ بلكه ملّتڭ مقدّراتيله، كيفى إستبداد ايله اوينايان فرعونمشرب قوميتهنڭ باشلرينه ديرم كه:
أى أهلِ بدعه و إلحاد!.. آلتى سؤالمه جواب ايسترم.
برنجيسى:
دنياده حكومت سورن، حكم ايدن هر قَومڭ، حتّى إنسان أتى يين يامياملرڭ، حتّى وحشى جاناوار بر چته رئيسنڭ بر اصولى وار، بر دستور ايله حكم ايدر. سز هانگى اصولله بو عجيب تجاوزى ياپييورسڭز؟ قانونڭزى إبراز ايديڭز! يوقسه بعض آلچاق مأمورلرڭ كيفلرينى، قانون مى قبول ايدييورسڭز؟ چونكه بويله خصوصى عباداتده قانون ياپيلماز و قانون اولاماز!
ايكنجيسى:
نوعِ بشرده، خصوصًا بو عصرِ حرّيتده و بِالخاصّه مدنيت دائرهسنده همان عموميتله حكمفرما «حرّيتِ وجدان» دستورينى قيرمق و إستخفاف ايتمك و طولاييسيله نوعِ بشرى إستحقار ايتمك و إعتراضنى هيچه صايمق قدر جرئتڭزله، هانگى قوّته طايانييورسڭز؟ هانگى قوّتڭز وار كه، سز كنديڭزه «لا دينى» إسمى ويرمكله، نه دينه نه دينسزلگه ايليشمهمگى إعلان ايتديگڭز حالده؛ دينسزلگى متعصّبانه كندينه بر دين إتّخاذ ايتمك طرزنده، دينه و أهلِ دينه بويله تجاوز، ألبته صاقلى قالميهجق! سزدن صوريلاجق!.. نه جواب ويرهجكسڭز؟ يگرمى حكومتڭ أڭ كوچگنڭ إعتراضنه قارشى طايانهمديغڭز حالده، ناصل يگرمى حكومتڭ بردن إعتراضنى هيچه صايار گبى، حرّيتِ وجدانيهيى جبرى بر صورتده بوزمغه چاليشييورسڭز.
اوچنجيسى:
مذهبِ حنفينڭ علويتنه و صافيتنه منافى بر صورتده، وجداننى دنيايه صاتان بر قسم علماء السوئڭ ياڭليش فتوالريله، بنم گبى شافعىُّ المذهب آدملره، هانگى اصول ايله تكليف ايدييورسڭز؟ بو مسلكده ميليونلر أتباعى