ايدر. ويا ايصيريجى يبانى أشك آريلرينى قاچيروب، مبارك رحمت شربتجيلرى اولان آريلرى كندينه جلب ايدر. اونلرڭ أللرندن بال ير گبى، اويله دوستلر بولور كه؛ دائما دعالريله آبِ كوثر گبى فيضلر، عالمِ إسلامڭ أطرافندن اونڭ روحنه ايچيريلير و دفترِ أعمالنه گچيريلير.
بر زمان، دنيانڭ بر بيوك مقامنى إشغال ايدن كوچك بر إنسان، شهرتپرستلك يولنده بيوك بر قباحت ايشلهمكله، عالمِ إسلامڭ نظرنده مسخره اولديغى وقت، گچن تمثيلڭ مئالنى اوڭا درس ويردم؛ باشنه ووردم. ايى صارصدى، فقط كنديمى حبِّ جاهدن قورتارهمديغم ايچون، او ايقاظم دخى اونى اويانديرمدى.
ايكنجى دسيسه:
إنسانده أڭ مهمّ و أساسلى بر حسّ، حسِّ خوفدر. دسّاس ظالملر، بو قورقو طمارندن چوق إستفاده ايتمكدهدرلر. اونڭله، قورقاقلرى گملنديرييورلر. أهلِ دنيانڭ خفيهلرى و أهلِ ضلالتڭ پروپاغندهجيلرى، عوامڭ و بِالخاصّه علمانڭ بو طمارندن چوق إستفاده ايدييورلر. قورقوتويورلر، أوهاملرينى تحريك ايدييورلر. مثلا: ناصلكه طامده بر آدمى تهلكهيه آتمق ايچون، بر دسّاس آدم، او أوهاملينڭ نظرنده ضررلى گورونن بر شيئى گوستروب، وهمنى تحريك ايدوب، قوغه قوغه تا طامڭ كنارينه گلير، باش آشاغى دوشورور، بوينى قيريلير. عينًا اونڭ گبى؛ چوق أهمّيتسز أوهام ايله، چوق أهمّيتلى شيلرى فدا ايتديرييورلر. حتّى بر سينك بنى ايصيرماسين دييهرك، ييلانڭ آغزينه گيرر.
بر زمان (اللّٰه رحمت ايتسين) مهمّ بر ذات قاييغه بينمكدن قورقويوردى. اونڭ ايله برابر بر آقشام وقتى، إستانبولدن كوپرىيه گلدك. قاييغه بينمك لازم گلدى. آرابه يوق. سلطان أيوبه گيتمگه مجبورز. إصرار ايتدم. ديدى: «قورقويورم، بلكه باتاجغز!» اوڭا ديدم: «بو خليجده تخمينًا قاچ قاييق وار؟»