﴿دَمَادَمْ جُويَدَنْدْ يَا حَقْ سَرَاسَرْ گُويَدَنْدْ يَا حَىْ بَرَابَرْ مٖيزَنَنْدْ اَللّٰهْ﴾
وقت بَوقت لسانِ إستعداد ايله جنابِ حقدن حقوقِ حياتنى «يا حق» دييوب خزينۀِ رحمتدن ايستهيورلر. باشدن باشه ده حياته مظهريتلرى لسانيله «يا حىّ» إسمنى ذكر ايدييورلر.
﴿فَيَا حَىُّ يَا قَيُّومُ بِحَقِّ اِسْمِ حَىِّ قَيُّومِ﴾
﴿حَيَاتٖى دِهْ بَاٖينْ قَلْبِ پَرٖيشَانْ رَا اِسْتِقَامَتْ دِهْ بَاٖينْ عَقْلِ مُشَوَّشْ رَا اٰمٖينْ﴾
اوچنجى مسئله:
شو ايكى مسئله، يگرمى بشنجى سوزڭ إعجازِ قرآنه قارشى مدنيتڭ عجزينى گوسترن مثاللرندن بر قسميدر. قرآنه مخالف اولان حقوقِ مدنيتڭ نه قدر حقسز اولديغنى إثبات ايدن بيڭلر مثاللرندن ايكى مثال:
﴿فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ﴾
اولان حُكمِ قرآنى، محضِ عدالت اولديغى گبى، عينِ مرحمتدر. أوت عدالتدر. چونكه أكثريتِ مطلقه إعتباريله بر أركك، بر قادين آلير، نفقهسنى تعهّد ايدر. بر قادين ايسه، بر قوجهيه گيدر، نفقهسنى اوڭا يوكلر؛ إرثيتدهكى نقصاننى تلافى ايدر. هم مرحمتدر، چونكه او ضعيفه قيز، پدرندن شفقته و قارداشندن مرحمته چوق محتاجدر. حُكمِ قرآنه گوره او قيز، پدرندن أنديشهسز بر شفقت گورور. پدرى اوڭا، «بنم ثروتمڭ ياريسنى، أللرڭ و يبانيلرڭ أللرينه گچمهسنه سبب اولاجق ضررلى بر چوجق» نظريله أنديشه ايدوب باقماز. او شفقته، أنديشه و حدّت قاريشماز. هم قارداشندن رقابتسز، حسدسز بر مرحمت و حمايت گورور. قارداشى اوڭا، «خانَدانمزڭ ياريسنى بوزاجق و مالمزڭ مهمّ بر قسمنى أللرڭ ألنه ويرهجك بر رقيب» نظريله باقماز؛ او