İçeriğe atla
مكتوبات
اون آلتنجى مكتوب · Sayfa 101

سرّنجه: بن نفسمى تبرئه ايتمييورم، نفسم هر فنالغى ايستر. فقط شو فانى دنياده، شو موقّت مسافرخانه‌ده، إختيارلق زماننده، قيصه بر عمرده، آز بر لذّت ايچون؛ أبدى، دائمى حياتنى و سعادتِ أبديه‌سنى برباد ايتمك، أهلِ عقلڭ كارى دگل. أهلِ عقلڭ و ذى‌شعورڭ كارى اولماديغندن، نفسِ أمّاره‌م ايستر ايسته‌مز عقله تابع اولمشدر.

اوچنجى وهملى سؤال:

أهلِ دنيا دييورلر كه: سن بزى سَور ميسڭ؟ بگه‌نييور ميسڭ؟ أگر سَورسه‌ڭ، نه‌دن بزه كوسوب قاريشمييورسڭ؟ أگر بگنمييورسه‌ڭ بزه معارضسڭ؛ بز معارضلريمزى أزرز؟

الجواب: بن دگل سزى، بلكه دنياڭزى سوسه ايدم، دنيادن چكيلمزدم. نه سزى و نه ده دنياڭزى بگنمييورم. فقط قاريشمييورم. چونكه بن باشقه مقصدده‌يم؛ باشقه نقطه‌لر بنم قلبمى طولديرمش، باشقه شيلرى دوشونمگه قلبمده ير بيراقمامش. سزڭ وظيفه‌ڭز أله باقمقدر، قلبه باقمق دگل! چونكه إداره‌ڭزى، آسايشڭزى ايسته‌يورسڭز. أل قاريشمديغى وقت، نه حقّڭز وار كه، هيچ لايق اولماديغڭز حالده «قلب ده بزى سوسين» ديمگه... قلبه قاريشسه‌ڭز... أوت بن ناصل بو قيش ايچنده بهارى تمنّى ايدييورم و آرزو ايدييورم؛ فقط إراده ايده‌مييورم، گتيرمگه تشبّث ايده‌مييورم. اويله ده: حالِ عالمڭ صلاحنى تمنّى ايدييورم، دعا ايدييورم و أهلِ دنيانڭ إصلاحنى آرزو ايدييورم؛ فقط إراده ايده‌مييورم، چونكه أليمدن گلمييور. بِالفعل تشبّث ايده‌مييورم؛ چونكه نه وظيفه‌مدر، نه ده إقتدارم وار.

دردنجى شبهه‌لى سؤال:

أهلِ دنيا دييورلر كه: او قدر بلالر گوردك كه، كيمسه‌يه أمنيتمز قالمادى. سڭا ناصل أمين اولابيليرز كه؛ فرصت سنڭ ألڭه گچسه، آرزو ايتديگڭ گبى قاريشمازسڭ؟