طبيعت تسميه ايديلير. ملائكه بر اُمّتِ عظيمهدر كه، صفتِ إرادهدن گلن و شريعتِ فطريه دينيلن أوامرِ تكوينيهسنڭ حَمَلهسى و ممثّلى و متمثّللريدرلر.
١٠٧-
﴿اِذَا وَازَنْتَ بَيْنَ حَوَاسِّ حُوَيْنَةٍ خُرْدَبٖينِيَّةٍ وَحَوَاسِّ الْاِنْسَانِ تَرٰى
سِرًّا عَجٖيبًا اِنَّ الْاِنْسَانَ كَصُورَةِ يٰسٓ كُتِبَ فٖيهَا سُورَةُ يٰسٓ﴾
١٠٨- مادّيونلق معنوى طاعوندر كه، بشره شو مدهش صيتمهيى طوتديردى، غضبِ إلٰهىيه چارپديردى. تلقين و تنقيد قابليتى توسّع ايتدكجه، او طاعون ده توسّع ايدر.
١٠٩- أڭ بدبخت، أڭ مضطرب، أڭ صيقنتيلى؛ ايشسز آدمدر. زيرا عطالت عدمڭ برادرزادهسيدر؛ سعى، وجودڭ حياتى و حياتڭ يقظهسيدر.
١١٠- ربانڭ قاب و قپولرى اولان بانقهلرڭ نفعى؛ بشرڭ فناسى اولان گاوورلره و اونلرڭ أڭ ظالملرينه و بونلرڭ أڭ سفيهلرينهدر. عالمِ إسلامه ضررِ مطلقدر؛ مطلق بشرڭ رفاهى نظره آلينماز. زيرا گاوور حربى و متجاوز ايسه، حرمتسز و عصمتسزدر.
١١١- جمعهده خطبه؛ ضروريات و مسلّماتى تذكيردر، نظرياتى تعليم دگلدر. عبارۀِ عربيه داها علوى إخطار ايدر. حديث ايله آيت موازنه ايديلسه، گورونور كه؛ بشرڭ أڭ بليغى دخى، آيتڭ بلاغتنه يتيشهمز، اوڭا بڭزهمز.
سعيد النورسى
* * *