واسطهسيله قزانهرق؛ بو ولايتده، ايمانڭ قوّتى لاقيدلغه و عبادتڭ إشتياقى سفاهته حاكم اولماسنى و عموم ولايتلرڭ فوقنده بر مزيتِ ديندارانهيى رسالۀِ نور بو ولايته قزانديرديغندن، ألبته بو ولايتدهكى عموم إنسانلر، حتّى فرضا دينسزى ده اولسه، بنى و رسالۀِ نورى مدافعهيه مجبوردر. اونلرڭ چوق أهمّيتلى مدافعه حقلرى ايچنده، بنم گبى وظيفهسنى بيتيرمش و «لِلّٰهِ الحمد» بيڭلرله شاكردلر بنم گبى بر عاجزڭ يرنده چاليشمش و چاليشديغى هنگامده، أهمّيتسز جزئى حقّم بنى مدافعهيه سَوق ايتمييور. بو قدر بيڭلرله دعوا وكيللرى بولونان بر آدم، كندى دعواسنى كندى مدافعه ايتمز.
ايكنجى إشارت:
تنقيدكارانه بر سؤاله جوابدر.
أهلِ دنيا طرفندن دينيلييور كه:
سن نهدن بزدن كوسدڭ؟ بر دفعه اولسون هيچ مراجعت ايتمهيوب سكوت ايتدڭ؟ بزدن شدّتلى شكوا ايدوب «بڭا ظلم ايدييورسڭز!» دييورسڭ. حالبوكه بزم بر پرنسبمز وار، بو عصرڭ مقتضاسى اولارق خصوصى دستورلريمز وار. بونلرڭ تطبيقنى سن كنديڭه قبول ايتمييورسڭ. قانونى تطبيق ايدن ظالم اولماز، قبول ايتمهين عصيان ايدر. أزجمله: بو عصرِ حرّيتده و بو يڭى باشلاديغمز جمهوريتلر دورنده، مساوات أساسى اوزرينه تحكّم و تغلّبى قالديرمق دستورى، بزم بر قانونِ أساسيمز حكمنه گچديگى حالده؛ سن كاه خواجهلق، كاه زاهدلك صورتنده توجّهِ عامّهيى قزانهرق، نظرِ دقّتى كنديڭه جلب ايدهرك، حكومتڭ نفوذى خارجنده بر قوّت، بر مقامِ إجتماعى ألده ايتمگه چاليشديغڭ، ظاهر حالڭ و أسكى زماندهكى ماجراىِ حياتڭڭ دلالتيله آڭلاشيلييور. بو حال ايسه، (شيمديكى تعبير ايله) بورژووالرڭ مستبدانه تحكّملرى ايچنده خوش گورونهبيلير. فقط بزم طبقۀِ عوامڭ إنتباهيله و غلبهسيله تظاهر ايدن تام سوسياليزم و بولشويزم دستورلرى، بزم داها زياده ايشمزه ياراديغى ايچون؛ او