منفعتِ مادّيه گبى نفسڭ خوشنه گيدن شيلرده ترجيح ايديڭز. حتّى أڭ لطيف و گوزل بر حقيقتِ ايمانيهيى محتاج بر مؤمنه بيلديرمك كه؛ أڭ معصومانه، ضررسز بر منفعتدر. ممكن ايسه، نفسڭزه بر خودكاملق گلمهمك ايچون، ايستهمهين بر آرقداش ايله ياپديرمهسى خوشڭزه گيتسين. أگر «بن ثواب قزانهيم، بو گوزل مسئلهيى بن سويلهيهيم» آرزوڭز وارسه، چندان اونده بر گناه و ضرر يوقدر. فقط مابيْنڭزدهكى سرِّ إخلاصه ضرر گلهبيلير.
دردنجى دستوريڭز:
قارداشلريڭزڭ مزيتلرينى شخصلريڭزده و فضيلتلرينى كنديڭزده تصوّر ايدوب، اونلرڭ شرفلريله شاكرانه إفتخار ايتمكدر. أهلِ تصوّفڭ مابيْننده «فنا فى الشيخ، فنا فى الرسول» إصطلاحاتى وار. بن صوفى دگلم. فقط اونلرڭ بو دستورى، بزم مسلكده «فنا فى الإخوان» صورتنده گوزل بر دستوردر. قارداشلر آراسنده بوڭا «تفانى» دينيلير. يعنى، بربرنده فانى اولمقدر. يعنى: كندى حسّياتِ نفسانيهسنى اونوتوب، قارداشلرينڭ مزيات و حسّياتيله فكرًا ياشامقدر. ذاتًا مسلگمزڭ أساسى أخوّتدر. پدر ايله أولاد، شيخ ايله مريد مابيْنندهكى واسطه دگلدر. بلكه حقيقى قارداشلق واسطهلريدر. اولسه اولسه بر استادلق اورتهيه گيرر. مسلگمز «خليليه» اولديغى ايچون، مشربمز «خلّت»در. خلّت ايسه، أڭ ياقين دوست و أڭ فداكار آرقداش و أڭ گوزل تقدير ايديجى يولداش و أڭ جوانمرد قارداش اولمق إقتضا ايدر. بو خلّتڭ اُسّ الأساسى، صميمى إخلاصدر. صميمى إخلاصى قيران آدم، بو خلّتڭ غايت يوكسك قُلهسنڭ باشندن سقوط ايدر. غايت درين بر چوقوره دوشمك إحتمالى وار. اورتهده طوتونهجق ير بولاماز.
أوت يول ايكى گورونويور. جادّۀِ كبراىِ قرآنيه اولان شو مسلگمزدن شيمدى آيريلانلر، بزه دشمن اولان دينسزلك قوّتنه بيلميهرك يارديم ايتمك إحتمالى وار.