گوزلى، بر عاشقنى حضورندن چيقارييور. او آدمدهكى عشق، بردن عداوته دونويور و دييور كه: «توه!.. نه قدر چركيندر» دييهرك، كندينه تسلّى ويرمك ايچون جمالندن كوسويور، جمالنى إنكار ايدييور. أوت إنسان بيلمديگى شيئه دشمن اولديغى گبى، ألى يتيشمديگى وياخود طوتهمديغى شيلرڭ عداوتكارانه قصورلرينى آرار، عادتا دشمنلق ايتمك ايستر.
مادام بتون كائناتڭ شهادتيله محبوبِ حقيقى و جميلِ مطلق، بتون گوزل أسماءِ حسنىسيله كندينى إنسانه سَوْديرييور و إنسانلرڭ كندينى سومهلرينى ايستهيور؛ ألبته و هر حالده، كنديسنڭ هم محبوبى، هم حبيبى اولان إنسانه فطرى بر عداوتى ويروب دريندن درينه كندندن كوسديرميهجك.. و فطرةً أڭ زياده سَويملى و محبّتلى و پرستش ايچون ياراتديغى أڭ مستثنا مخلوقى اولان إنسانڭ فطرتنه بتون بتون ضد اولارق بر گيزلى عداوتى، إنسانڭ روحنه ويرميهجك. چونكه إنسان، سَوْديگى و قيمتنى تقدير ايتديگى بر جمالِ مطلقدن أبدى آيريلمقدن گلن درين يارهسنى؛ آنجق اوڭا عداوتله، اوندن كوسمكله و اونى إنكار ايتمكله تداوى ايدهبيلير. ايشته كافرلرڭ اللّٰهڭ دشمنى اولماسى، بو نقطهدن ايلرى گلييور. اويله ايسه، هر حالده او جمالِ أزلى، كنديسنڭ آيينۀِ مشتاقى اولان إنسان ايله أبد الآباد يولنده سياحتنده برابر بولونمق ايچون، على كلّ حال بر دارِ بقاده بر حياتِ باقيهيه إنسانى مظهر ايدهجك.
أوت مادام إنسان فطرةً بر جمالِ باقىيه مشتاق و محبّ بر صورتده خلق ايديلمشدر.. و مادام باقى بر جمال، زائل بر مشتاقه راضى اولاماز.. و مادام إنسان بيلمديگى ويا يتيشهمديگى ويا طوتهمديغى بر مقصوددن گلن حزن و ألمدن تسلّى بولمق ايچون، او مقصودڭ قصورينى بولمقله، بلكه گيزلى عداوت ايتمكله كندينى تسكين ايدر.. و مادام بو كائنات، إنسان ايچون خلق ايديلمش و إنسان