هم هيچ بر جهتله عقل قبول ايدر مى كه؛ حدسز رحمتلى، محبّتلى و نهايت درجهده شفقتلى و كندى صنعتنى چوق سَور و كندينى چوق سَوْديرر و كندينى سَونلرى زياده سَور بر ذاتِ قديرِ حكيم، أڭ زياده كندينى سَون و سَويملى و سَويلن و صانعنى فطرةً پرستش ايدن حياتى و حياتڭ ذاتى و جوهرى اولان روحى، موتِ أبدى ايله إعدام ايدوب، كندندن او سَوْگيلى محبّنى و حبيبنى أبدى بر صورتده كوسديرسون، طاريلتسين، دهشتلى رنجيده ايدهرك سرِّ رحمتنى و نورِ محبّتنى إنكار ايتسين و ايتديرسين؟ يوز بيڭ دفعه حاشا و كلاّ!.. بو كائناتى جلوهسيله سوسلنديرن بر جمالِ مطلق و عموم مخلوقاتى سَوينديرن بر رحمتِ مطلقه، بويله حدسز بر چركينلكدن و قبحِ مطلقدن و بويله بر ظلمِ مطلقدن، بر مرحمتسزلكدن، ألبته نهايتسز درجه منزّهدر و مقدّسدر.
نتيجه:
مادام دنياده حيات وار، ألبته إنسانلردن حياتڭ سرّينى آڭلايانلر و حياتنى سوءِ إستعمال ايتمهينلر، دارِ بقاده و جنّتِ باقيهده، حياتِ باقيهيه مظهر اولاجقلردر. آمنّا.
و هم ناصلكه ير يوزنده بولونان پارلاق شيلرڭ گونشڭ عكسلريله پارلامالرى و دڭزلرڭ يوزلرنده قبارجقلرى ضيانڭ لمعهلريله پارلايوب سونمهلرى، آرقهلرندن گلن قبارجقلر ينه خيالى گونشجكلره آيينهلك ايتمهلرى بِالبداهه گوسترييور كه؛ او لمعهلر، يوكسك بر تك گونشڭ جلوۀِ إنعكاسيدرلر و گونشڭ وجودينى مختلف ديللر ايله ياد ايدييورلر و ايشيق پارمقلريله اوڭا إشارت ايدييورلر. عينًا اويله ده: ذاتِ حىّ قيّومڭ محيى إسمنڭ جلوۀِ أعظمى ايله بَرّڭ يوزنده و بحرڭ ايچنده ذىحياتلرڭ قدرتِ إلٰهيه ايله پارلايوب، آرقهلرندن گلنلره ير ويرمك ايچون «يا حىّ!» دييوب پردۀِ غيبده گيزلنمهلرى؛ بر حياتِ سرمديه صاحبى اولان ذاتِ حىّ قيّومڭ حياتنه و وجوبِ وجودينه شهادتلر، إشارتلر ايتدكلرى گبى.. عموم