ايدن و سزڭ منفعتڭز ايچون بتون قوّتنى صرف ايدن و معنوى يارهلريڭز ايچون كمالِ شفقتله گتيرديگى أحكام و سنّتِ سنيهسيله تداوى ايدوب مرهم ووران شفقتپرور بر ذاتڭ بديهى شفقتنى إنكار ايتمك و گوز ايله گورونن رأفتنى إتهام ايتمك درجهسنده اونڭ سنّتندن و تبليغ ايتديگى أحكامدن يوزلريڭزى چويرمك، نه قدر وجدانسزلق، نه قدر عقلسزلق اولديغنى بيليڭز! و أى شفقتلى رسول و أى رأفتلى نبى! أگر سنڭ بو عظيم شفقتڭى و بيوك رأفتڭى طانيمايوب عقلسزلقلرندن سڭا آرقه ويروب ديڭلهمسهلر، مراق ايتمه! سماوات و أرضڭ جنودى تحتِ أمرنده اولان، عرشِ عظيمِ محيطڭ تختنده سلطنتِ ربوبيتى حكم ايدن ذاتِ ذو الجلال سڭا كافيدر. حقيقى مطيع طائفهلرى، سنڭ أطرافڭه طوپلاتديرر، سنى اونلره ديڭلتديرر، سنڭ أحكامڭى اونلره قبول ايتديرر!»
أوت شريعتِ محمّديه و سنّتِ أحمديهده هيچ بر مسئله يوقدر كه، متعدّد حكمتلرى بولونماسين. بو فقير، بتون قصور و عجزمله برابر بونى إدّعا ايدييورم و بو دعوانڭ إثباتنه ده حاضرم. هم شيمدىيه قدر يازيلان يتمش سكسان رسالۀِ نوريه، سنّتِ أحمديهنڭ و شريعتِ محمّديهنڭ (عصم) مسئلهلرى، نه قدر حكمتلى و حقيقتلى اولديغنه يتمش سكسان شاهدِ صادق حكمنه گچمشدر. أگر بو موضوعه دائر إقتدار اولسه يازيلسه، يتمش دگل، بلكه يدى بيڭ رساله او حكمتلرى بيترهميهجك. هم بن شخصمده بِالمشاهده و ذوقًا، بلكه بيڭ تجرباتم وار كه؛ مسائلِ شريعتله سنّتِ سنيه دستورلرى، أمراضِ روحانيهده و عقليهده و قلبيهده، خصوصًا أمراضِ إجتماعيهده غايت نافع برر دوادر بيلديگمى و اونلرڭ يرينى باشقه فلسفى و حكمتلى مسئلهلر طوتامديغنى، بِالمشاهده كندم حسّ ايتديگمى و باشقهلرينه ده بر درجه رسالهلرده إحساس ايتديگمى إعلان ايدييورم. بو دعوامده تردّد ايدنلر، رسالۀِ نور أجزالرينه مراجعت ايدوب باقسينلر.