گوكده بر قويروقلى ييلديزى گورسه، يرده تيترهر. «عجبا بو سرسرى ييلديز أرضمزه چارپماسين مى؟» دير؛ أوهامه دوشر. (بر وقت بويله بر ييلديزدن آمريقا تيترهدى. چوقلرى گيجه وقتى خانهلرينى ترك ايتديلر.)
أوت إنسان، نهايتسز شيلره محتاج اولديغى حالده؛ سرمايهسى هيچ حكمنده... هم نهايتسز مصيبتلره معروض اولديغى حالده؛ إقتدارى، هيچ حكمنده بر شى... عادتا سرمايه و إقتدارينڭ دائرهسى، ألى نرهيه يتيشيرسه او قدردر. فقط أمللرى، آرزولرى و ألملرى و بلالرى ايسه؛ دائرهسى، گوزى، خيالى نرهيه يتيشيرسه و گيدنجهيه قدر گنيشدر. بو درجه عاجز و ضعيف، فقير و محتاج اولان روحِ بشره عبادت، توكّل، توحيد، تسليم؛ نه قدر عظيم بر كار، بر سعادت، بر نعمت اولديغنى، بتون بتون كور اولميان گورور، درك ايدر.
معلومدر كه: ضررسز يول، ضررلى يوله (وَلَوْ اون إحتمالدن بر إحتمال ايله اولسه) ترجيح ايديلير.