مونس بر خدمتكاره دونمسى و مسخّر بر آت اولماسى ايسه، إشارتدر كه: موت، أهلِ ضلالت ايچون بتون محبوباتندن أليم بر فراقِ أبديدر. هم كندى جنّتِ كاذبۀِ دنيويهسندن إخراج و وحشت و يالڭزلق ايچنده زندانِ مزاره إدخال و حپس اولديغى حالده، أهلِ هدايت و أهلِ قرآن ايچون، اوتهكى عالمه گيتمش أسكى دوست و أحبابلرينه قاووشمغه وسيلهدر. هم حقيقى وطنلرينه و أبدى مقامِ سعادتلرينه گيرمگه واسطهدر. هم زندانِ دنيادن بوستانِ جنانه بر دعوتدر. هم رحمٰنِ رحيمڭ فضلندن كندى خدمتنه مقابل أخذِ اجرت ايتمگه بر نوبتدر. هم وظيفۀِ حيات كلفتندن بر ترخيصدر. هم عبوديت و إمتحانڭ تعليم و تعليماتندن بر پايدوسدر.
الحاصل: هر كيم حياتِ فانيهيى أساس مقصد ياپسه، ظاهرًا بر جنّت ايچنده اولسه ده معنًا جهنّمدهدر و هر كيم حياتِ باقيهيه جدّى متوجّه ايسه، سعادتِ داريْنه مظهردر. دنياسى نه قدر فنا و صيقنتيلى اولسه ده؛