سنڭ بختڭه دوشدم. سڭا دخالت ايدييورم و سڭا خدمتكارم و سنڭ رضاڭى ايسته‌يورم و سنى آرايورم.» و بو نيازدن صوڭره، بردن قويونڭ ديوارى ياريلوب، شاهانه، نزيه و گوزل بر باغچه‌يه بر قپو آچيلدى. بلكه أژدرها آغزى، او قپويه إنقلاب ايتدى و آرسلان و أژدرها، ايكى خدمتكار صورتنى گيديلر و اونى ايچرى‌يه دعوت ايدييورلر. حتّى او آرسلان، كنديسنه مسخّر بر آت شكلنه گيردى.

ايشته أى تنبل نفسم! و أى خيالى آرقداشم! گليڭز! بو ايكى قارداشڭ وضعيتلرينى موازنه ايده‌لم. تا، اييلك ناصل اييلك گتيرر و فنالق، ناصل فنالق گتيرر؛ گوره‌لم، بيله‌لم.

باقڭز، صول يولڭ بدبخت يولجيسى، هر وقت أژدرهانڭ آغزينه گيرمگه منتظردر؛ تيتره‌يور و شو بختيار ايسه، ميوه‌دار و رونقدار بر باغچه‌يه دعوت ايديلير. هم او بدبخت، أليم بر دهشتده و عظيم بر