حقيقى بتون ألم ضلالتده، بتون لذّت ايمانده‌در.

خيال لباسنى گيمش معظّم بر حقيقت

أى يولداشِ هوشدار! صراطِ مستقيمڭ او مسلكِ نورانى، مغضوب و ضالّينڭ او طريقِ ظلمانى، تام فرقلرينى گورمك أگر ايسترسه‌ڭ أى عزيز،

گل وهمڭى أله آل، خيال اوستنه ده بيڭ، شيمدى سنڭله گيدرز ظلماتِ عدمه. او مزارِ أكبرى، او شهرِ پر أمواتى بر زيارت ايدرز.

بر قديرِ أزلى، كندى دستِ قدرتله بو ظلمات قطعه‌دن بزى طوتدى چيقاردى، بو وجوده بينديردى، گوندردى شو دنيايه؛ شو شهرِ بى لذائذ.

ايشته شيمدى بز گلدك شو عالمِ وجوده، او صحراىِ هائله. گوزيمز ده آچيلدى، شش جهتده بز باقدق؛ أوّل إستعطافكارانه اوڭمزه باقارز.

لٰكن بليّه‌لر، ألملر اوڭمزده دشمنلر گبى تهاجم ايدر. اوندن قورقدق، چكيندك. صاغه صوله، عناصرِ طبايعه باقارز، اوندن مدد بكلرز.

لٰكن بز گورويورز كه، اونلرڭ قلبلرى قاسيه، مرحمتسز. ديشلرينى بيله‌رلر، حدّتلى ده باقارلر؛ نه ناز ديڭلر، نه نياز!

مضطر آدملر گبى مأيوسانه نظرى يوقارى‌يه قالديردق. هم إستمدادكارانه أجرامِ علويه‌يه باقارز؛ پك دهشتلى تهديدكار ده گورورز.

گويا برر گلّه بومبا اولمشلر، يووالردن چيقمشلر، هم أطرافِ فضاده پك سرعتلى گچرلر، هر ناصلسه كه اونلر بربرينه طوقونماز.