قارداشڭزه، او حسنِ ظنلرى ياڭليش چيقارمامق ايچون، گچن رمضان گبى يارديمڭزى رجا ايدييورم.
* * *
(بردن خاطره گلن بر مسئلهدر)
هر شيده، هر مصيبتده، خصوصًا بشر أليله گلن ظلملى مصيبتلرده، رسالۀِ قدرده بيان ايديلديگى گبى، ايكى سبب وار:
برى: ظاهرًا أسبابه باقان بشردر.
ديگرى: قدرِ إلٰهيدر. بشر ظاهرى أسبابه باقار، بعضًا ياڭليش ايدر، ظلم ايدر. فقط قدر باشقه نقطهلره باقار، عدالت ايدر. ايشته بوگونلرده أليم بر أنديشه ايله رسالۀِ النور دائرهسنه تماس ايدن اوچ مسئله، عدالتِ قدريه نقطهسنده معنوى سؤاله جوابًا إخطار ايديلدى.
برنجى سؤال: نهدن فداكار، يوكسك بر شفقتى طاشييان والده؛ بو زمانده ولدينڭ مالندن إرثيت آلماسندن محروم ايديلدى؟ قدر مساعده أيلدى؟
گلن جواب شو: والدهلر بو عصرده، بر آشيلامه صورتنده شفقتلرينى ياڭليش بر طرزده صرف ايتمهلريدر كه؛ أولادم شان، شرف، رتبه، مأموريت قزانسين دييه، بتون قوّتلريله أولادلرينى دنيايه، مكتبلره سَوق ايدييورلر. حتّى متديّن ده اولسه، قرآنى علملرڭ اوقوماسندن چكوب دنيا ايله باغلارلر. ايشته بو شفقتڭ بو ياڭليشندن، قدر بو محروميته محكوم ايتدى.