İçeriğe atla
إشارات الإعجاز
سورهٔ‌‌ِ بقره · Sayfa 93

طوقوزنجيسى: جنابِ حقّڭ أفعالنده، ترجيح ايديجى بر غرضه، بر علّته إحتياج يوقدر. آنجق ترجيح ايديجى، جنابِ حقّڭ إختياريدر.

اوننجيسى: بر أمرڭ، بهمه‌حال بر مؤثّرڭ تأثيريله وجوده گلمسى لازمدر كه، ترجّح بِلا مرجّح لازم گلمسين. امّا إعتبارى أمرلرده تخصيص ايديجى بر شى بولونماسه بيله محال لازم گلمز.

اون برنجيسى: بر شى، وجودى واجب اولمادقجه وجوده گلمز. أوت إرادۀِ جزئيه‌نڭ تعلّقيله إرادۀِ كلّيه‌نڭ تعلّقى بر شيده إجتماع ايتدكلرى زمان، او شيئڭ وجودى واجب اولور و درحال وجوده گلير.

اون ايكنجيسى: بر شيئى بيلمكله، ماهيتنى بيلمك لازم گلمز. و بر شيئى بيلمه‌مكله، او شيئڭ عدمِ وجودى لازم گلمز. بناءً عليه، جزءِ إختيارينڭ ماهيتنڭ تعبير ايديله‌مه‌مسى، وجودينڭ قطعيتنه منافى دگلدر.

نظرِ دقّتڭزه عرض ايتديگم شو أساسلرى تام معناسيله آڭلادقدن صوڭره، شو معروضاتمى ده ديڭله‌يڭز:

بز أهلِ سنّت و الجماعت، أهلِ إعتزاله قارشى دييورز كه: عبد، كسب دينيلن مصدردن نشئت ايدن، حاصلِ بِالمصدر اولان أثره خالق دگلدر. عبدڭ ألنده آنجق و آنجق كسب واردر. زيرا اللّٰهدن باشقه مؤثّرِ حقيقى يوقدر. ذاتًا توحيد ده اويله ايستر.

صوڭره أهلِ جبره دونر سويلرز كه: عبد، بر آغاج گبى بتون بتون إضطرار و جبر آلتنده دگلدر. ألنده كوچك بر إختيار واردر. چونكه جنابِ حق حكيمدر؛ جبر گبى ظلملرى إنتاج ايدن شيلردن منزّهدر.