س - بو جمله ايله (اِنَّ الْاَبْرَارَ لَفٖى نَعٖيمٍ ۞ وَاِنَّ الْفُجَّارَ لَفٖى جَحٖيمٍ) جملهسى آراسنده نه گبى بر فرق واردر كه، اوراده عطف وار، بوراده يوقدر؟
ج - عطفڭ حسنى، مناسبتڭ حُسننه باقار. حسنِ مناسبت، هر ايكى جملهدن تعقيب ايديلن غرض و مقصدڭ بر اولماسنه متوقّفدر. حالبوكه اورادهكى مقصد، بوراده يوقدر. بوراده برنجى جملهدهكى مقصد، قرآنڭ مدحنه إنجرار ايدن مؤمنلرڭ مدحيدر. ايكنجى جملهدن مقصد، يالڭز تخويف و ترهيب ايچون كافرلرڭ ذمّيدر. بو ايسه قرآنڭ مدحيله علاقهدار دگلدر.
صوڭره بو جملهنڭ إحتوا ايتديگى أجزانڭ نظمنده تظاهر ايدن لطائف جهتنه باقالم:
(اِنَّ) ايله (اَلَّذٖينَ) موقعلره گوره إفاده ايتدكلرى نكتهلردن ماعدا، بلاغتجه قيمتلى صاييلان ايكى نكتهيى داها تضمّن ايتمشلردر كه؛ قرآن، پك چوق يرلرنده (اِنَّ) ايله (اَلَّذٖينَ) يى مكرّرًا ذكر ايتمشدر. تحقيقى إفاده ايدن (اِنَّ) دهكى نكته شويله تصوير ايديلهبيلير كه: (اِنَّ) هر هانگى بر جملهده بولونورسه، او جملهنڭ طامنى دهلر، حقيقته نفوذ ايدر. و او دعوايى ويا حكمى آشاغىيه اينديرر، حقيقته ياپيشديرمقله، او حكمڭ خيالى ويا ظنّى ويا موضوع ويا خرافه حكملردن اولماديغنى و آنجق حقائقِ ثابتهدن اولديغنى إثبات ايدر. بو جملهده (اِنَّ) نڭ خصوصى نكتهسى: بو آيتڭ مخاطبى اولان حضرتِ محمّدده (عصم) شك و إنكار بولونمديغى حالده شك و إنكارى رفع ايتمك شأننده اولان (اِنَّ) ايله قارشيلانمهسى، اونلرڭ ايمان ايتمهسى ايچون پيغمبرڭ (عصم) شدّتِ حرصنه إشارتدر.