صوڭره نعمتلرڭ منشئى و منبعى اولان عالمڭ نظامنه إشارت ايدن او جملهلرڭ صورتِ ترتيبى (رِزْقًا لَكُمْ) ڭ دلالتيله برابر، معبودڭ عبادته مستحق اولديغنه دلالت ايدر. چونكه عبادت، شكردر. شكر، منعمه ايديلير؛ يعنى نعمتلرى ويرن ذاته شكر ايتمك واجبدر.
صوڭره (رِزْقًا لَكُمْ) جملهسندن، أرض و أرضدن چيقان مواليد، يعنى أرضڭ ثمرهلرى إنسانلره خادم اولدقلرى گبى، إنسانلر ده اونلرڭ صانعنه خادم اولمالرى لازم اولديغنه بر رمز واردر.
(فَلَا تَجْعَلُوا لِلّٰهِ اَنْدَادًا) جملهسى ايسه، گچن جملهلرڭ هر بريسيله علاقهداردر. يعنى: ربّڭزه عبادت ياپديغڭزده شريك ياپمايڭز. زيرا ربّڭز آنجق اللّٰهدر. سزى، نوعڭز ايله برابر خلق ايدن اودر. و أرضى سزه مسكن اولارق حاضرلايان اودر. سمايى سزڭ بناڭزه طام اولارق يارادان اودر. و سزڭ رزق معيشتڭزى تدارك ايچون صولرى گوندرن اودر. خلاصه، بتون نعمتلر اونڭدر؛ اويله ايسه بتون شكرلر و عبادتلر ده آنجق اوڭادر.
آرقداش! بو آيتڭ تضمّن ايتديگى جملهلرڭ كيفيت و نكتهلرينه گلهلم:
أوّلا: قرآنِ كريمده كثرتله ذكر ايديلن (يَٓا اَيُّهَا) ايله ايديلن خطاب و ندا، اوچ وجهله و اوچ أداتله تأكيد ايديلمشدر. بريسى: ايقاظى إفاده ايدن و ايقاظ ايچون قوللانيلان (يَا) حرفيدر. ايكنجيسى: علامتلرى آرامقله بر شيئى بولمق ايچون قوللانيلان (اَىُّ) كلمهسيدر كه، توركجهده «هانگى» كلمهسيله ترجمه ايديلير. اوچنجيسى: غفلتدن آييلتمق ايچون قوللانيلان (هَا) حرفيدر.