س - (اَنْعَمْتَ) فعل، (مَغْضُوبِ) إسمِ مفعول، (ضَٓالّٖينَ) إسمِ فاعل اولارق ذكرلرنده و كذا اوچنجى فرقهنڭ صفتنى و ايكنجى فرقهنڭ صفتنه ترتّب ايدن عاقبتنى و برنجى فرقهنڭ عنوانِ صفتنى عينًا ذكر ايتمكده نه گبى بر حكمت واردر؟
ج - نعمت عنوانى، نفسڭ دائما مَيل ايتديگى بر لذّت اولديغندن إختيار ايديلمشدر. فعلِ ماضى اولارق ذكرندهكى سبب، أوّلجه بيان ايديلمشدر. ايكنجى فرقه ايسه، قوّۀِ غضبيهنڭ غلبه و تجاوزيله تجاوز ايدهرك أحكامڭ تركيله ظلم و فسقه دوشمشلردر. يهوديلرڭ تمرّدى گبى. ظلم و فسقده خسيس و خيرسز بر لذّت گورولديگندن، اونلردن نفس تنفّر ايتمز. قرآنِ كريم او ظلمڭ عاقبتى اولان غضبِ إلٰهىيى ذكر ايتمشدر كه، نفسلرى او ظلم و فسقدن تنفير ايتديرسين. إستمرار و دوام شأننده اولان إسملردن إسمِ مفعول اولارق ذكر ايديلمهسى ايسه، شرّ و عصيانلرڭ دوام ايدوب، توبه و عفو ايله إنقطاع ايتمدكلرى تقديرده قطعيلشهجگنه و سيلنمز بر طامغه شكلنه گچهجگنه إشارتدر. اوچنجى فرقه ايسه، وهم و هواىِ نفسڭ عقل و وجدانلرينه غلبهسيله، باطل بر إعتقاده تابع اولارق نفاقه دوشن بر قسم نصارادر. ضلالت، نفسلرى تنفير و روحلرى إنجيتن بر ألم اولديغندن؛ قرآنِ كريم او فرقهيى عين او صفتله ذكر ايتمشدر. و إسمِ فاعل اولارق ذكرندهكى سبب ايسه؛ ضلالتڭ ضلالت اولماسى، دوام ايتمسنه متوقّف اولوب، إنقطاعه اوغراديغى زمان عفوه داخل اولاجغنه إشارتدر.
أى آرقداش! بتون لذّتلر ايمانده اولديغى گبى، بتون ألملر ده ضلالتدهدر. بونڭ ايضاحى ايسه؛ بر شخص، قدرتِ أزليه طرفندن، عدم ظلماتندن شو قورقونج دنيا صحراسنه آتيليركن گوزينى آچار، باقار. بر لطف بكلهديگى زمان، بردن بره دشمنلر گبى خستهلقلر، ألملر، بلالر هجوم ايتمگه باشلارلر. بر مدد، بر يارديم