(اَلْحَمْدُ) : أوّلا بو كلمهيى ماقبلنه باغلاتديران جهتِ مناسبت؛ «رحمٰن» «رحيم»ڭ دلالت ايتدكلرى نعمتلرڭ حمد و شكر ايله قارشيلانمهسى لزومندن عبارتدر.
ثانيًا: شو (اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ) جملهسى، هر برى نعمِ أساسيهدن برينه إشارت اولمق اوزره، قرآنڭ درت سورهسنده تكرّر ايتمشدر. او نعمتلر ده؛ نشئۀِ اولٰى ايله نشئۀِ اولٰىده بقا، نشئۀِ اُخرٰى ايله نشئۀِ اُخرٰىده بقا نعمتلرندن عبارتدر.
ثالثًا: بو جملهنڭ قرآنڭ باشلانغيجى اولان فاتحه سورهسنه فاتحه يعنى باشلانغيج ياپيلماسى نهيه بناءًدر؟
جواب: كائناتڭ و طولاييسيله إنسانلرڭ خلقتندهكى حكمت و غايه، (وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُونِ) فرمانِ جليلنجه، عبادتدر. حمد ايسه، عبادتڭ إجمالى بر صورتى و كوچك بر نسخهسيدر. (اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ) ڭ بو مقامده ذكرى، خلقتڭ غايهسنى تصوّر ايتمگه إشارتدر.
رابعًا: حمدڭ أڭ مشهور معناسى، صفاتِ كماليهيى إظهار ايتمكدر. شويله كه: جنابِ حق إنسانى كائناته جامع بر نسخه و اون سكز بيڭ عالمى حاوى شو بيوك عالمڭ كتابنه بر فهرست اولارق ياراتمشدر. و أسماءِ حسنىدن هر بريسنڭ تجلّيگاهى اولان هر بر عالمدن بر ئورنك، بر نمونه، إنسانڭ جوهرنده وديعه بيراقمشدر. أگر إنسان مادّى و معنوى هر بر عضوينى اللّٰهڭ أمر ايتديگى يره صرف ايتمكله حمدڭ شُعْبهلرندن اولان شكرِ عُرفىيى ايفا و شريعته إمتثال ايدرسه، إنسانڭ جوهرنده وديعه بيراقيلان او ئورنكلرڭ هر بريسى، كندى عالمنه بر پنجره اولور. إنسان او پنجرهدن، او عالمه باقار. و او عالمه تجلّى ايدن صفتله، او