إحساس ايدوب صيقنتى ويرر. حياتڭ قيمتنى تنزيل ايدر. عمرڭ لذّتنى صيقنتىيه قلب ايدر. چابوق وقتمى گچيرهجگم دييه، صيقنتيدن يا سفاهته، يا أگلنجهيه آتيلير. حپس مدّتى گبى، قيمتدار عمرينه عداوت ايدوب، چابوق ئولديروب گچيرمك ايستهيور.
فقط تحوّلده و حركتده و آيرى آيرى طورلر ايچنده يوارلانمقده اولان بر حيات، قيمتنى إحساس ايدييور، عمرڭ أهمّيتنى و لذّتنى بيلديرييور. مشقّتده و مصيبتده دخى اولسه، عمرڭ گچمهسنى ايستهمييور. «امان گونش باتمادى، يا گيجه بيتمدى» دييه صيقنتيسندن اوف! اوف! ايتمييور.
أوت غايت زنگين و ايشسز، إستراحت دوشگنده هر شيئى مكمّل بر أفنديدن صور؛ نه حالدهسڭ؟ ألبته، امان وقت گچمييور، گل بر شَشْ بَشْ اوينايالم، وياخود وقتى گچيرمك ايچون بر أگلنجه بولالم، گبى متألّمانه سوزلرى اوندن ايشيدهجكسڭ.. وياخود طولِ