گلدم. او خانده بر گيجه ايچنده اون آلتونى قماره مماره، أگلنجه‌لره و شهرت‌پرستلك يولنه صرف ايتدم. صباحلين أليمده هيچ بر پاره قالمادى، بر تجارت ايده‌مدم، گيده‌جگم ير ايچون بر مال آلامدم. يالڭز او پاره‌دن بڭا قالان ألملر، گناهلر و أگلنجه‌لردن گلن ياره‌لر، بره‌لر، كدرلر بنم أليمده قالمشدى. بردن بن او حزين حالتده ايكن اوراده بر آدم پيدا اولدى. بڭا ديدى: «بتون بتون سرمايه‌ڭى ضايع ايتدڭ. طوقاده ده مستحق اولدڭ. گيده‌جگڭ يره ده مفلس اولارق ألڭ بوش گيده‌جكسڭ. فقط عقلڭ وارسه، توبه قپوسى آچيقدر. بوندن صوڭره سڭا ويريله‌جك باقى قالان اون بش آلتوندن هر ألڭه گچدكجه ياريسنى إحتياطًا محافظه ايت. يعنى گيده‌جگڭ يرده سڭا لازم اولاجق بعض شيلرى آل.» باقدم نفسم راضى اولمايور. «اوچده بريسنى» ديدى. اوڭا ده نفسم إطاعت ايتمدى. صوڭره «درتده بريسنى» ديدى. باقدم نفسم مبتلا اولديغى عادتنى ترك ايده‌مييور. او آدم حدّتله يوزينى چويردى گيتدى.