ايشته او زمانده، إستانبولڭ بايزيد جامعِ مباركنه، رمضانِ شريفده، إخلاصلى حافظلرى ديڭله‌مگه گيتدم. قرآنِ معجز البيان، سماوى يوكسك خطابيله بشرڭ فناسنى و ذى‌حياتڭ وفاتنى خبر ويرن غايت قوّتلى بر صورتده (كُلُّ نَفْسٍ ذَٓائِقَةُ الْمَوْتِ) فرماننى، حافظلرڭ لسانيله إعلان ايتدى. قولاغمه گيروب، تا قلبمڭ ايچنه يرلشوب، او پك قالين غفلت و اويقو و سرخوشلق طبقه‌لرينى پارچه پارچه ايتدى. جامعدن چيقدم. داها چوقدن بَرى باشمده يرلشن او أسكى اويقونڭ سرسملگيله بر قاچ گون باشمده بر فورطنه، دومانلى بر آتش و پوصوله‌سنى شاشيرمش گمى گبى كنديمى گوردم. آيينه‌ده صاچمه باقدقجه، بياض قيللر بڭا دييورلر: «دقّت ايت !» ايشته او بياض قيللرڭ إخطاريله وضعيت توضّح ايتدى. باقدم كه؛ چوق گوونديگم و أذواقنه مفتون اولديغم گنجلك الوداع دييور و محبّتيله پك چوق علاقه‌دار اولديغم حياتِ