أگر او محبّتلر، قرآنڭ إرشاد ايتديگى طرزده و جنابِ حقّڭ حسابنه و محبّتِ رحمٰن نامنه اولسه‌لر، او زمان هم دنياده، هم آخرتده گوزل نتيجه‌لرى وار. امّا دنياده ايسه لذيذ طعاملره، گوزل ميوه‌لره محبّتڭ، ألمسز بر نعمت و عينِ شكر بر لذّتدر.

نفسڭه محبّت ايسه: اوڭا آجيمق، تربيه ايتمك، ضررلى هوساتدن منع ايتمكدر. او وقت نفس سڭا بينمز، سنى هواسنه أسير ايتمز. بلكه سن نفسڭه بينرسڭ. اونى هوايه دگل، هدايه سَوق ايدرسڭ.

رفيقۀِ حياتنه محبّتڭ، مادام حسنِ سيرت و معدنِ شفقت و هديۀِ رحمت اولديغنه بنا ايديلمش. او رفيقه يه صميمى محبّت و مرحمت ايدرسه‌ڭ، او ده سڭا جدّى حرمت و محبّت ايدر. ايكيڭز إختيار اولدقجه او حال زياده‌لشير، مسعودانه حياتڭى گچيررسڭ. يوقسه حسنِ صورته محبّت نفسانى اولسه، او محبّت چابوق بوزولور، حسنِ معاشرتى ده بوزار.