إحتياجاتنه قارشى پريشان اولاجقدر. ايشته بويله بر سياحت ايچون ايكى آدم، صحرايه چيقوب گيدييورلر. اونلردن بريسى متواضع ايدى. ديگرى مغرور... متواضعى، بر رئيسڭ إسمنى آلدى. مغرور، آلمادى... آلانى، هر يرده سلامتله گزدى. بر قاطع الطريقه راست گلسه، دير: «بن، فلان رئيسڭ إسميله گزرم.» شقى دفع اولور، ايليشه‌مز. بر چاديره گيرسه، او نام ايله حرمت گورور. اوته‌كى مغرور، بتون سياحتنده اويله بلالر چكر كه، تعريف ايديلمز. دائما تيتره‌ر، دائما ديلنجيلك ايدردى. هم ذليل، هم رذيل اولدى.
ايشته أى مغرور نفسم ! سن او سيّاحسڭ. شو دنيا ايسه، بر چولدر. عجزڭ و فقرڭ حدسزدر. دشمنڭ، حاجاتڭ نهايتسزدر. مادام اويله‌در؛ شو صحرانڭ مالكِ أبديسى و حاكمِ أزليسنڭ إسمنى آل. تا، بتون كائناتڭ ديلنجيلگندن و هر حادثاتڭ قارشيسنده تيتره‌مه‌دن قورتولاسڭ.