ايكنجيسى «اَلْمَوْتُ حَقّ ٌ»، اوچنجيسى «رَبِّى وَاحِدٌ»، دردنجيسى «أنانڭ بر نقطۀِ سودا و بر واحدِ قياسى» اولديغنى سويلهيور. بو رساله
﴿اَشْهَدُ اَنْ لَا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ﴾
حقيقتنى، برنجى باب اولارق، كائنات أركانندن هر بر ركن أللى بش كلّى و غايت ظاهر لسانله إثبات ايدييور.
قطرهنڭ خاتمهسى
متفرّق و قيصه، فقط چوق لزوملى و مهمّ حقيقتلردن بحث ايدر. باشنده «يأس، عُجب، غرور، سوءِ ظن» گبى نفسڭ درت خستهلغنى؛ صوڭره درت حقيقتى و داها صوڭره ده «قطره»ده ذكر ايديلن برنجى بابدهكى (لَا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ) حقيقتنى و دوامى اولارق بابِ ثانيده (سُبْحَانَ اللّٰهِ) ؛ بابِ ثالثده (اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ) ؛ بابِ رابعده (اَللّٰهُ اَكْبَرُ) مرتبهلرينى بيان ايتدكدن صوڭره، نقطه و نكته باشلقلريله موضوع إعتباريله بربرندن فرقلى إعلملره گچر.
ذيل القطره
«رمز»لر و «إعلم»لر عنوانى آلتنده، هر بريسى بر رسالهيه موضوع اولاجق قيمتده حقيقتلردن عبارتدر. باشنده صلاة و سلامدن صوڭره برنجى «إعلم» نمازده أوّل وقته رعايت ايتمهنڭ و خيالاً كعبهيه متوجّه اولمانڭ فضيلتنى و أوهام و وسوسۀِ شيطانيهيى ناصل مضمحل ايتديگنى و مصلّينڭ بتون لطائف و حواسّنڭ ناصل فيضلنديگنى بيان ايدر.
بو گچن رسالهلر عين زمانده أركانِ ايمانيهدن بحث ايتمكله هم ايمان، هم علم، هم معرفة اللّٰه، هم ذكر اولديغندن؛ اوقوماسى دخى بر نوع عبادتدر.