چوقلر طرفندن دينيلييور كه: «سن أهلِ دنيانڭ دنياسنه قاريشمديغڭ حالده، نهدندر كه، هر بر فرصتده سنڭ آخرتڭه قاريشييورلر؟ حتّى هيچ بر حكومت تارك الدنيا و منزويلره قاريشمييور؟» مئالنده بر سؤاله قارشى، غايت گوزل جواب ويرييور.
برنجى إشارت:
رسالۀِ نور مؤلّفى و رسالۀِ نور، بتون أهلِ ايمانڭ، خصوصًا إسپارطه ولايتنڭ معنوى ترقّياتلرينه و ايمانلرينڭ إنبساطنه مهمّ بر مدار اولديغندن؛ بو سؤالڭ جوابنى، دين و شريعت نامنه، حقلرينى مدافعهيه مجبور اولدقلرندن، دينسزلره قارشى مدافعه وظيفهسى، إنسانلرڭ، خصوصًا إسپارطه ولايتنڭ إنسانلرينڭ حقلرى اولديغنى قطعى گوسترر.
ايكنجى إشارت:
تنقيد و إستفساركارانه، ميمسز مدنيت طرفندن دينيلن: «سن نهدن بزدن كوسدڭ و بزه مراجعت ايتمييورسڭ؟ حالبوكه بزم پرنسبمز وار. بو عصرڭ مقتضاسى اولارق خصوصى دستورلريمز وار. بونلرڭ تطبيقنى، سن كنديڭه و أهلِ ايمانه قبول ايتمييورسڭ. حالبوكه بو جمهوريتلر دورنده تحكّم و تغلّبى قالديرمق دستورى وار. حالبوكه سن، خواجهلق و إنزوا پردهسى آلتنده نظرِ دقّتى جلب ايتمكلگڭ و حكومتڭ رژيمى خلافنه چاليشديغنى، ماجراىِ حياتڭ گوسترييور. بو سنڭ حالڭ بورژووالره مخصوصدر. بزم، عوام طبقهسنڭ إنتباهى ايله سوسياليزم و بولشويزم دستورلرينى تطبيق ايتمك، ايشمزه يارايور. پرنسبلريمزه مخالف و بورژووا دينيلن طبقۀِ خواصّڭ إستبداد و تحكّملرى آلتنده عدالتِ محضهيى قبول ايتمك آغير گلييور.» گبى سؤاللرينه قارشى:
نه ممكن ظلم ايله، بيداد ايله إمحاىِ حقيقت
چاليش قلبى قالدير، مقتدرسهڭ آدميتدن.