چونكه شيمدى بو زمانده هيچ بر شيئه آلَت و تابع اولميان و هر غايهنڭ فوقنده اولان حقائقِ ايمانيهيى فطرى عبوديتله، بيلمهينلره و بيلمك إحتياجنده اولانلره تأثيرلى بر صورتده بيلديرمك؛ بو كشماكش دنياسنده، ايمانى قورتارهجق و معنّدلره قطعى قناعت ويرهجك بر طرزده؛ يعنى هيچ بر شيئه آلَت اولميهجق بر طرزده، بر قرآن درسى ويرمك لازمدر كه؛ كفرِ مطلقى و متمرّد و عنادجى ضلالتى قيرسين، هركسه قطعى قناعت ويرهبيلسين. بو قناعت ده بو زمانده، بو شرائط داخلنده، دينڭ هيچ بر شخصى، اُخروى و دنيوى، مادّى و معنوى بر شيئه آلَت ايديلمديگنى بيلمكله حصوله گلهبيلير. يوقسه قوميتهجيلك و جمعيتجيلكدن تولّد ايدن دهشتلى دينسزلك شخصيتِ معنويهسنه قارشى چيقان بر شخص أڭ بيوك معنوى بر مرتبهده بولونسه، ينه وسوسهلرى بتون بتون إزاله ايدهمز. چونكه ايمانه گيرمك ايستهين معنّدڭ نفسى و أناسى دييهبيلير كه: «او شخص دهاسيله، خارقه مقاميله بزى قانديردى.» بويله دير و ايچنده شبههسى قالير.
اللّٰهه بيڭلرجه شكرلر اولسون كه، يگرمى سكز سنهدر دينى سياسته آلَت إتهامى آلتنده، قدرِ إلٰهى إختيارم خارجنده، دينى هيچ بر شخصى شيئه آلَت ايتمهمك ايچون بشرڭ ظالمانه أليله محضِ عدالت اولارق بنى طوقاتلايور، ايقاظ ايدييور. صاقين! دييور، ايمان حقيقتنى كندى شخصڭه آلَت ياپمه؛ تا كه، ايمانه محتاج اولانلر آڭلاسينلر كه، يالڭز حقيقت قونوشويور. نفسڭ أوهامى، شيطانڭ دسيسهلرى قالماسين، صوصسون!
ايشته نور رسالهلرينڭ بيوك دڭزلرڭ بيوك طالغهلرى گبى گوڭللر اوزرنده حصوله گتيرديگى هيجانڭ، قلبلرده و روحلرده ياپديغى تأثيرڭ سرّى بودر؛ باشقه بر شى دگلدر. رسالۀِ نورڭ بحث ايتديگى حقيقتلرڭ عيننى بيڭلرجه عالملر، يوز بيڭلرجه كتابلر داها بليغانه نشر ايتدكلرى حالده ينه كفرِ مطلقى طورديرهمييورلر.